menu

Loma - Loma (2018)

mijn stem
3,82 (66)
66 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Sub Pop

  1. Who Is Speaking? (2:14)
  2. Dark Oscillations (5:37)
  3. Joy (3:22)
  4. I Don't Want Children (5:49)
  5. Relay Runner (5:00)
  6. White Glass (4:12)
  7. Sundogs (5:31)
  8. Jornada (3:20)
  9. Shadow Relief (4:49)
  10. Black Willow (5:17)
totale tijdsduur: 45:11
zoeken in:
avatar van DjFrankie
Project van de zanger van Shearwater.


avatar van Lura
4,5
Mooi, apart plaatje, Black Willow is een van de meest toegankelijkere tracks.


avatar van Lura
4,5
Zangeres Emily Cross en multi-instrumentalist Dan Duszynski van Cross Record vormen samen met zanger Jonathan Meiburg, bekend van Shearwater en Okkervil River het nieuwe trio Loma.

Zij kennen elkaar dankzij Ben Goldberg van Badabing! Records. Hij stuurde namelijk in 2015 het album Wabi-Sabi van Cross Record naar Meiburg. Hij raakte behoorlijk onder de indruk ervan en nodigde vervolgens Emily en Dan het jaar erop uit om het voorprogramma van Shearwater te verzorgen. Regelmatig keek Meiburg naar de live optredens van het duo en werd getroffen door de volwassenheid en het zelfvertrouwen waarmee zij speelden. Na een show in België vroeg Meiburg het duo of ze niet een keer samen konden werken aan een project.

Meiburg schreef alle teksten voor het debuutalbum Loma. Dat was heel even wennen voor Emily, die gewend is om haar eigen teksten te zingen. Ook ontdekte ze tijdens het proces een nieuwe manier van zingen. Cruciaal hiervoor was de song I Don’t Want Children, dat per ongeluk op de verkeerde snelheid werd opgenomen, hierdoor klonk haar stem lager en trager dan normaal. Emily besloot deze sound voor de rest van het album te gebruiken.

De drie waren tijdens het proces geobsedeerd door de te gebruiken sound. Men voegde bijvoorbeeld een geprepareerde piano toe aan het aanstekelijke Relay Runner. Het eerder genoemde I Don’t Want Children werd voorzien van een oriëntaals tintje. Zo nu en dan hoor je ook sfeer verhogende achtergrondgeluiden, het is zeker aan te raden om het album eens met een koptelefoon te beluisteren.

Af en toe hoor je natuurlijk invloeden van anderen, zoals in het ingenieus opgebouwde Dark Oscillations, waarin je echo’s terughoort van het debuut van Roxy Music. In het persbericht worden Low, vroege Pink Floyd, Mimi Parker, Nina Nastasia, Broadcast, Silver Apples tot aan zelfs Linda Thompson als invloeden genoemd. Toch hoor ik vooral een interessant eigen geluid.

De eerste song die ze samen schreven was Joy en wist het album ook te halen. De mooiste songs vind ik Sundogs, Shadow Relief en I Don’t Want Children, omdat in deze songs de fraaie stem van Emily het meest op de voorgrond treedt. Slechts heel sporadisch kregen ze hulp van derden, Matt Schuessler (bas op track 2, 5 & 6), Emily Lee (viool op track 7) en Josh Halpern (drums op track 10).

Loma is een avontuurlijke muzikale reis, waarbij op succesvolle wijze wordt geëxperimenteerd met geluid, zonder dat het ten koste gaat van de toegankelijkheid. Het zou me niet verbazen, dat dit album aan het eind van het jaar in veel lijstjes van muziekliefhebbers én critici zal gaan opduiken.

3,5
Mooooooi verhaal. Ik schrijf hier binnenkort ook wel wat over, ben gek op Cross Record, al zijn die doorgaans wat rauwer dan hier. Melberg ken ik daarentegen maar deels, weet nog wel dat ik gek was op Blue Water White Death; het project wat hij met Jamie Stewart van Xiu Xiu deed.

avatar van Lura
4,5
Rook van Shearwater vind ik een geweldig album, maar dit album vind ik toch nog wel een stuk mooier, de afgelopen weken draaide ik het album iedere dag, zal helemaal niet vreemd opkijken als het aan het einde van het jaar mijn favoriete album van 2018 zou zijn.

avatar van Broem
4,0
Lura schreef:
Rook van Shearwater vind ik een geweldig album, maar dit album vind ik toch nog wel een stuk mooier, de afgelopen weken draaide ik het album iedere dag, zal helemaal niet vreemd opkijken als het aan het einde van het jaar mijn favoriete album van 2018 zou zijn.


Mooie tip Lura. Album de afgelopen dagen een aantal keren geluisterd en erg enthousiast. Heerlijke serene sound

avatar van Broem
4,0
Dat broeierige sfeertje op ‘Sundogs’...mooooiiiii

4,0
Waar komt deze opeens vandaan zetten? Muziek om helemaal in op te gaan. Elk nummer wordt zorgvuldig opgebouwd. Prachtige dromerige vocalen. De breaks zijn echt van een andere orde. Het mag duidelijk zijn, ik ben daverend enthousiast over deze plaat!

3,5
Aja, ik weet al wat me hier een beetje steekt: soms is de muziek te mooi, te zweverig en te glad. Wellicht te rechtlijnig ook, voor Cross Record begrippen, maar dat is een vreemd kritiekpunt voor deze toch wel experimentele pop/folk plaat. Mja, neem nou het Keltische tintje in Joy en het Aziatische in I don't want children, deze wil ik toch bijna kitsch noemen. Ben er in ieder geval geen fan van. Bllack Willow had tot slot ook op de soundtrack van The Lion King kunnen staan (voor de Diisney fan out there: ik bedoel het negatief ).

Dan het middenstuk, daar komt het geheel eindelijk goed tot zijn recht wat mij betreft. Relay Runner kent meer lagen dan de gemiddelde ui en zowel White Glass als Sundogs wisselen field recordings, gitaar, drones en noise af en gooien het soms ook allemaal lekker door elkaar. De instrumentale dubmuziek van Jornada klinkt vervolgens ook erg spannend.

"Als er dan toch een kritiekpuntje aan te wijzen is, dan valt op dat het experiment wel eens teveel het liedje domineert. Erg is dit niet, maar er zou best wat meer ruimte voor het “mooie liedje” mogen zijn. Aan de andere kant is het juist de ongrijpbaarheid die het album zo spannend maakt." , dit zei ik destijds nog over Wabi-Sabi. Maar nu komen ze dus met dat "liedjesalbum" in de vorm van Loma en ben ik er eigenlijk niet altijd blij me. Hmm...

avatar van Lura
4,5
ThirdEyedCitizen schreef:
Aja, ik weet al wat me hier een beetje steekt: soms is de muziek te mooi, te zweverig en te glad. Wellicht te rechtlijnig ook, voor Cross Record begrippen, maar dat is een vreemd kritiekpunt voor deze toch wel experimentele pop/folk plaat. Mja, neem nou het Keltische tintje in Joy en het Aziatische in I don't want children, deze wil ik toch bijna kitsch noemen. Ben er in ieder geval geen fan van. Black Willow had tot slot ook op de soundtrack van The Lion King kunnen staan (voor de Disney fan out there: ik bedoel het negatief ).

Hmm...



avatar van janneman
3,5
2 keer geluisterd en vind het een mooie cd met geluiden. Blijft alleen niet hangen bij me.

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Loma - Loma - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Emily Cross en Dan Duszynski vormen vanaf 2010 vanuit Chicago het duo Cross Record.

De tweede plaat van het duo, Wabi Sabi uit 2016, kwam via via in handen van Shearwater voorman Jonathan Meiburg en hij was zo onder de indruk van de plaat (en terecht weet ik inmiddels) dat hij Cross Record vroeg als support act voor de laatste tour van Shearwater.

Tijdens deze tour raakte hij nog wat meer onder de indruk van de muzikale kwaliteiten van Emily Cross en Dan Duszynski en stelde hij voor om samen een plaat te maken. En deze plaat is er nu gekomen.

Het project van het drietal luistert naar de naam Loma en het titelloze debuut van de gelegenheidsband, die Texas als uitvalsbasis heeft gekozen, is nu verschenen.

Jonathan Meiburg heeft een imposante staat van dienst met een negental hele mooie platen met Shearwater en zijn bijdragen aan een handvol platen van Okkervil River en het is dus niet zo gek dat hij ook een flinke vinger in de pap heeft op het debuut van Loma. Meiburg schreef alle songs op de plaat, maar laat de zang over aan Emily Cross, terwijl Dan Duszynski de songs verder mocht inkleuren.

Het levert een hele mooie en buitengewoon fascinerende plaat op. Loma maakt muziek die hier en daar het etiket dreampop verdient, maar het drietal verwerkt op haar debuut ook invloeden uit de post-rock, de chamber pop, de folk, de avant-garde en de indie-rock en dit is nog maar het topje van de ijsberg.

Jonathan Meiburg heeft misschien de songs geschreven voor het debuut van Loma, maar op de plaat staat hij wat mij betreft volledig in de schaduw van Emily Cross, die betovert met prachtige, vaak wat dromerige vocalen.

De zang van Emily Cross zorgt voor de verleiding op het debuut van Loma, terwijl de fascinerende inkleuring van de songs door Dan Duszynski zorgt voor de verbazing. De instrumentatie op de eerste plaat van Loma schuwt het experiment geen moment en schiet bovendien alle kanten op. Het zorgt er voor dat de plaat garant staat voor een fascinerende luistertrip, waarin invloeden uit een aantal decennia popmuziek opduiken, maar Loma ook vooruit kijkt richting de toekomst.

Dan Duszynski experimenteert er lustig op los en stopt het geluid van de band vol met fascinerende geluiden en uitstapjes buiten de gebaande paden. Aan de andere kant zorgt hij er ook voor dat de veelkleurige en soms bijna overweldigende instrumentatie de mooie stem van Emily Cross nergens echt in de weg zit. Deze stem is op zijn best wanneer de instrumentatie donker of zelfs beklemmend is en dat is hij op het grootste deel van de plaat.

Het is misschien heel even wennen, maar ruim voordat de eerste luisterbeurt er op zat was ik al diep onder de indruk van het Amerikaanse drietal en sindsdien is het debuut van Loma alleen maar mooier en fascinerender geworden. Ik kan de muziek van Loma niet goed in een hokje duwen en heb ook niet direct relevant vergelijkingsmateriaal voorhanden, maar ik weet bijna zeker dat heel veel muziekliefhebbers zullen smullen van deze fascinerende, beklemmende, maar ook wonderschone plaat. Erwin Zijleman

avatar van Abram Olsen
4,5
Na een eerste luisterbeurt ben ik heel erg verrast. Verbaast me een beetje dat namen als Talk Talk/Mark Hollis hier nog niet vernoemd zijn. Low zag ik hier wel al voorbijkomen en vind ik ook wel vergelijkbaar.

4,5
Absolute relaxerende prachtplaat vol variatie ook. Vanavond in de rotonde gezien.

4,5
Ontdekt via deze site (bedankt musicmeter!), al een tijdje in het bezit en diverse malen beluisterd. Maakte van in het begin een diepe indruk en die is enkel maar dieper geworden. Voor mij tot nu toe de ontdekking van het jaar, dromerige muziek met invloeden van overal en nog wat.
Sundogs, Joy en Black Willow zijn mijn favorieten maar ik vind in feite geen enkel nummer zwak of de moeite niet waard en dat is straf gedaan van Loma, hulde hiervoor!
Ik heb hen eveneens zondag live gezien in de rotonde van de Botanique in Brussel samen met mijn vriendin men zus en haar vriend. Die laatste twee kenden het nog niet zo goed maar waren na het optreden diep onder de indruk en absoluut fan.
Heel mooi en sfeervol zowel live als thuis op de sofa.

4,0
Een bijzondere muzikale chemie tussen dit trio. Vooral instrumentaal zeer interessant, elke luisterbeurt ontdek je meer geluiden in de rijk gedetailleerde songs. Een aanrader.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:34 uur

geplaatst: vandaag om 02:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.