Juno - This Is the Way It Goes & Goes & Goes (1999)

geniale band..zie ook : A Future Lived In Past Tense

Schitterende plaat, je hoort punk, die bijna ongemerkt overvloeit in trippy postrock, met de nodige uitbarstingen. Het nummer All Your Friends are Comedians is voorlopig favoriet. Met dank aan Itchy voor de tip...

Geweldige plaat, geniale band. Als dubbel-LP (de ene plaat is wit en de andere groen) gekocht op hun concert in Waterfront, Rotterdam, ergens in 2001... de handgeschreven setlist blijkbaar toen ook meegenomen, want die zit in de hoes. Dat concert staat in mijn geheugen gegrift als erg intens, en één van dé concerten waar ik ben geweest. Helaas heb ik hun tweede plaat toen laten liggen... één van de grootste muzikale fouten die ik ooit maakte. Beiden zijn nooit heruitgebracht en ontbreken op de streamingplatforms waardoor je bent aangewezen op youtube. Beiden zijn essentieel en onlopen elkaar weinig in kwaliteit, maar ik heb een lichte voorkeur voor deze die net iets uitgebalanceerder voelt.

Juno is een speciale band. De muziek is heel energiek, maar kent tegelijk veel rust en berusting. De tempo's laveren tussen glaciaal en turbo. De drie gitaren maken het heel dynamisch. Emo, postrock, post-hardcore, het zijn termen die vaak opduiken om de muziek van Juno te beschrijven maar ze dekken allemaal net niet de lading. Juno is Juno. De prima zanger Arlie Carstens (ex-snowboarder en volgens LinkedIn tegenwoordig Global Creative Director, Courvoisier at Beam Suntory, het kan verkeeren) zingt intrigerende teksten, en ik vind de ambitieuze songtitels op de 1 of andere manier een meerwaarde hebben.

Na jaren eindelijk op 5*. This Is the Way It Goes & Goes & Goes.