Tangerine Dream - Flashpoint (1984)

Soundtrackmuziek beoordelen zonder de film te hebben gezien is een vreemde onderneming. In mijn geval is de vorige zin de praktijk van de dag. Ik ben dan ook een echt muziek mens en je moet mij niet vragen welke film ik het laatst heb gezein. Geen zal mijn antwoord zijn.

Met het voorafgaande gemeldt te hebben tracht ik toch een poging om Flashpoint van Tangerine Dream te bespreken.

Flashpoint is echt een album voor de sequencer liefhebbers onder ons. Lekkere ritmes tovert Christopher Franke uit dit apparaat. Naast veel ritmischwerk staan er ook mooie soundscapes op die me doen denken dat je ergens in een Amerikaanse woestijn staat. Tevens zijn er geluiden te horen die niet te bevatten zijn. Deze geluiden roepen bij mij het beeld op van slangen en ander woestijngedierte. Maar gezien de hoes zal dit wel minder romantisch zijn geweest in de film en zullen die vreemde klanken rondvliegende kogels voorstellen.

Al bij al is Flashpoint geen slechte plaat van Tangerine Dream en op sommige punten zelfs meeslepend.

Blijft de vraag: Toch de film zien of niet?

Deze film heb ik helemaal alleen(geen andere bezoekers) in de bioscoop gezien. Op hetzelfde tijdstip draaide ook een fim van James Bond, maar duie had ik de week daarvoor al gezien. Film gaat over een patrouille in de woestijn aan de grens van Mexico, waar die gasten een jeep met een grote tas aan geld vinden. En dan volgen er allerlei verwikkelingen.

Hoe dan ook, ik had de soundtrack iets eerder dan dat ik de film zag.

Een gemiddelde soundtrack, redelijk, net zoals de film. niets essentieels. Leuk voor erbij.

Prachtige soundtrack die echt bijdraagt aan de sfeer in de film. Die overigens ook de moeite waard is. Nummer 10 moet wel onmiddellijk worden geschrapt.

De film vond ik zwak en zeer matig, zelfs de soundtrack verbeterde er niets aan, als album goed te verteren alleen de laatste track Flashpoint door the Gems verpest het luister plezier.

Die laatste track, weg er mee. Wat is dat zonde in voor de sfeer waar in je zit.

Redelijke en sfeervolle soundtrack van een film waar ik persoonlijk geen bal aan vond. De muziek doet behoorlijk denken aan het werk van Tangerine Dream uit die tijd: Hyperborea, Poland en Le Parc. Alleen dan wat minder sterk. Op zich zitten er genoeg spannende momenten in de muziek en komt er ook zo af en toe goed sequence-werk voorbij. Echter duren de nummers te kort, om echt tot ontwikkeling te komen. Dit in tegenstelling tot een album als Le Parc, die ook korte nummers bevat, maar waarvan de muziek over het algemeen boeiender is. Maar goed, het blijft natuurlijk filmmuziek, dus over dat laatste valt te twisten en als filmmuziek is er in wezen weinig mis mee.
Muzikaal gezien dus zeker geen slechte soundtrack. Alleen het laatste nummer is natuurlijk niet om aan te horen.

Het allermooiste wat TD heeft voortgebracht!

Gemiddelde soundtrack van the Dream. 3 sterren Going West werd nog vaak gespeeld bij live concerten.