Glassjaw - Material Control (2017)

Eindelijk! Héél benieuwd, New White Extremity vorig jaar gehoord en het smaakte naar meer. Raar dat het zo lang op zich liet wachten maar dat zal dan typisch Glassjaw zijn... Hopelijk volgt er ook eens een tour in Europa hiervoor.

Shira is te beluisteren via onder meer Pitchfork. Wat een track!

Ontzettend moeilijk om een vinger op deze plaat te leggen. Dit is sowieso met afstand het zwaarste dat Glassjaw tot nu heeft uitgebracht. De baspartijen hebben een absolute hoofdrol en ook Billy Rymer (ex-The Dillinger Escape Plan) beroert de vellen meesterlijk. Daryl moet het doen met een plek meer achterin de mix, maar kan dan zelfs niet verhullen dat er weinig inspiratie in zijn zanglijnen zit. Bij vlagen komt hij los, zoals op Closer waarbij je je afvraagt of Cedric van At The Drive-In en The Mars Volta het heeft over genomen.

Qua muziek zet de band een ontzettend modderige sound neer, ik vind dit eigenlijk een experimentele, bijna noiserockplaat meets Faith No More en Deftones. Supervreemde sound eigenlijk, veel dissonantie en ook geen hele duidelijke songstructuren. Dubinvloeden in Strange Hours en verder in de plaat zelfs tablaspel en Oosterse melodieën. Een korte plaat, maar wel een die een indruk achterlaat. De beoordeling: ik weet het echt nog niet. Dat kan eerlijk gezegd nog alle kanten op, al wordt het zeker een voldoende.