Fleddy Melculy - De Kerk van Melculy (2018)

Wederom een vermakelijk album.

Weinig Vlaamse metal/hardcore bands slagen erin om in de mainstream (hoewel dat relatief is, lees: op Studio Brussel gedraaid te worden) te geraken. Jeroen Camerlynck en zijn 'leger des heils' a.k.a. Fleddy Melculy slagen daar wel in.

Een combinatie van humor en keiharde stevige nummers slaat wel aan.

De tweede plaat werd dus een dubbel-album. Geen fillers te vinden (behalve misschien de verplichte intermezzo's die uiteraard humoristisch geschreven zijn met een dikke knipoog).

Instrumentaal kleuren ze op sommige nummers weer buiten het boekje, zoals op de opener 'Kerk'.

Op de 2e cd krijgen we een hoop bonusnummers waaronder een paar live nummers en hun versie van Sepultura's Refuse/Resist (Den Bus Gemist).

De plaat klinkt opnieuw erg catchy en de humor zit wel snor. Mijn favoriet nummer is 'foto van uw hoofd'.

Goede opvolger van Helgië.

Dit is toch fantastisch! Hoe ze zowel de metalmuziek, als de maatschappij, als zichzelf op de hak nemen. Muzikaal is het aardiger dan je bij een dergelijk concept zou verwachten. Daarnaast vind ik vooral de vele knipogen naar cliché-songopbouw geweldig. Topnummer en herkenbaarst: "Ik Wil Niet Gaan".

Waarom zoveel nummers?! Lang niet alles is goed. Ze hadden beter 'een best of' van al die nummers kunnen maken, dan was de score iets hoger geweest. Nu staan er ook veel nummers op die me helemaal niets doen. Ik heb aan dit album wel voldoende en zal zeker geen ander materiaal erbij hoeven hebben van deze band. De muziek is leuk maar verre van orgineel. tja, alleen die Vlaamse taal (die vaak alleen in het tekstboekje te volgen is) maakt ze een beetje apart.