Umphrey's McGee - It's Not Us (2018)

Heerlijke proggy, bluesy, en funky rock.

Ik ben echt enorm verrast door dit album.
Dit is het eerste album van ze dat ik hoor en ik vind het grandioos! Het is allemaal zo ontzettend knap gedaan. Het is heel erg catchy en tegelijk heel erg gelaagd. Erg strak gespeeld ook.
De muziek is gevarieerd. Ieder nummer valt eigenlijk weer in een ander genre, lijkt het. 'Lijkt het', want het past tegelijk ook weer heel erg goed bij elkaar allemaal.

Heel bijzonder.

Dit zou aan het eind van het jaar best wel eens heel erg hoog op mijn eindlijstje kunnen komen.

Er is dit jaar dus nog een tweede album met leftovers uitgekomen. Dus daar ga ik nu maar achteraan. Iemand nog tips welke route ik daarna het beste kan uitstippelen?

De band heeft in haar bestaan meerdere stijlen verkend en gecombineerd. Dit album heeft een wat steviger (funkrock) geluid. Je zou kunnen beginnen met Similar Skin en Death by Stereo. En vergeet niet de fraaie akoestische versies op The London Sessions.

De albums van de eerste 10 jaar zoals zijn lekkere jamrock. Ook wel funky soms, met wat meer invloeden van country en jazz. Local Band Does O.K. is al gelijk een volwaardige plaat. Het creatieve Anchor Drops is mijn vijfsterrenalbum geworden. Wat hoekiger dan gebruikelijk, een beetje Zappa soms. Mantis is daarentegen toegankelijk en verrassend symfonisch van opzet.

Het uitstapje Zonkey mag je gerust overslaan, alle andere albums zijn zeer de moeite waard.