M.J. Cole - Sincere (2000)

Dit is echt niks. Veel nummers met dezelfde drums en jammerlijke r&b refreintjes kna hier niks echt goeds ontdekken

Daar denk ik dan compleet anders over. Ik vind Sincere een schitterend album en veruit het beste wat de 2-Step hype ons heeft opgeleverd.

Naast de luchtige R&B invloeden, die gelukkig niet teveel naar dat genre overhellen, introduceert MJ Cole een erg prettig en zonnig geluid dat sterke Balearic house invloeden heeft.

De tracks zijn allemaal erg strak geproduceerd.

Sincere en Crazy Love waren wel aardige singles, de rest ken ik niet.

Heeft waarschijnlijk wel last gehad van de hype ja, even snel afgevallen als opgekomen.

Klopt helaas hoewel MJ in 2003 nog een alleraardigste opvolger heeft uitgebracht. Sindsdien maakt hij helaas alleen nog singles.maar hij is nog altijd actief.

In ieder geval had stond dit met kop en schouders boven The Artful Dodger en de True Steppers.

Dit was voor de verandering 2-step die ik wel trok. Heerlijke muziek dit zonder slappe zeikvocals.

Prima garage inderdaad, hoewel de R&B-samples me soms wat teveel worden, met als gevolg een soort Boney M-effect waar ik persoonlijk niet op zit te wachten. Verder zeker de moeite waard, Slum King is bijvoorbeeld een ijzersterk nummer.

als album misschien iets teveel van het goede, dat er zo'n rnb invloed op zit vind ik niet gek, aangezien 2 step een bastaard is van UK garage, speedgarage en rnb (hiphop).

De single Sincere staat mijlenver boven idd vele zogenaamde genre classics, al heb ik dit altijd gewoon als een 4/4 nummer gezien.

De remixes die deze man voor anderen doet zijn ook van een hoog niveau, zoals voor Masters at Work, Jill Scott en Bran van 3000

Vandaag kritisch herbeluisterd na weer even thuis in engeland te zijn geweest en een vol punt eraf toch maar. Het album begint heel voortvarend met de hyperige sfeer van UK garage met MC's en een pre Sincere en het wel zeer fijne Tired games (dat Gaaaaaames gegil lijkt ook op een nummer waar ik niet op kom). Attitude is een b kant van 1 van de 2 grote singles en dan volgt eigenlijk een rijtje eentonige nummers die tekstueel niet veel voorstellen en dat hoeft op zich niet erg te zijn, maar de staccato drumloop blijft maar doortappen op hetzelfde niveau. m.a.w. het wordt nergens echt spannend.
De single Sincere is een poort tussen mainstream en rauwere garage en de zwierige sfeer hier bereikt dan ook het hoogtepunt.
In tegenstelling tot bijv Vork666 vind ik Slum king het tempo er nog verder uithalen en vind dit nummer ook niet bij de rest passen.

Misschien dat na 12 jaar voor mij het kruit eruit is dan, het merendeel van de plaat klinkt voor mij als Xenos achtergrondmuziek waar je niet op let. En deze man is in zijn remixes toch heel erg sterk.