Vanilla Fudge - Live at Sweden Rock 2016 (2017)

Als ik op dat festival had gestaan, dan was ik na twee nummers waarschijnlijk mijn heil elders gaan zoeken. De eigen interpretatie die de band aan beide nummers geeft, doet volledig afbreuk aan wat die nummers zo leuk maakt. Dat was overigens op het album 'Spirit of '67' ook al zo.

She's Not There speelt de band dan al een jaar of vijftig, dus dat is allemaal wat vertrouwder, maar eigenlijk word ik ook daar niet erg warm van. Pray For Peace is dan een stuk leuker, een nummer dat meteen een stuk frisser klinkt. Ook begint de stem van Mark Stein inmiddels warm te draaien en dat scheelt ook wel. De volgende nummers zijn wel aardig, maar zeker niet meer dan dat.

De kracht van het optreden zit duidelijk in de tweede helft, met klassiekers Shotgun, Season of the Witch en vooral ook You Keep Me Hangin' On als uitschieters. Hier blijkt wel waarom Vanilla Fudge al vijftig jaar meekan met dit geluid - zolang je de eigen interpretaties als een nieuw originelen kunt beschouwen, is het erg fijne muziek om naar te luisteren. Helaas is het dus een beetje 'hit and miss' tijdens dit optreden...