Björn Meyer - Provenance (2017)

Een album wat diepe indruk maakt op mij. Ken Björn Meyer als bassist van Nik Bartsch Ronin (uiteraard na wat googlen) en hij speelt op dit album met een elektrische bas en basgitaar als een dolle. Kent de klappen van de zweep en gebruikt zijn techniek om je echt bij de les te houden. Prachtige muziek en een verstilde perfectie. Dit is mooi, bijzonder en uitermate origineel gedaan. Topalbum en precies de jazz waar ik zo van houd. Opgenomen in een studio (Auditorio Stello Molo RSI in Lugano) van ECM die bekend staat om zijn akoestiek. Fabuleus. LP staat in bestelling.

Dit is een segment van de Jazz dat ik enorm kan waarderen, nergens drukdoenerij of teveel noten. Wel spaarzame muziek met overwegend de bas als hoofdinstrument. Het is de ideale muziek om zoals ik vandaag op een vrije dag te draaien, even weg van alle drukte. Door het feit dat hier ook geen enkel blaasinstrument wordt gebruikt ligt dit ook wel een eind van de traditionele jazz verwijdert en kan het voor mij net zo goed vallen onder smaakvolle ambient met een folktoets. Ik vermoed dat het label ECM eerder zorgt voor het jazz label dan de muziek op dit album.