W.A.S.P. - ReIdolized (2018)

Ah kijk eens aan! Ben benieuwd wat Blackie er van gemaakt heeft. Zes extra songs ten opzichte van de originele release. Miss you stond al op het laatste album Golgotha. Daarvan kon je al duidelijk horen dat het ten tijde van The crimson idol geschreven is. Hopelijk zijn de overige 'nieuwe' nummers ook al uit die tijd en zijn ze niet recent geschreven en opgenomen.

Complimenten aan Lawless en consorten! Ze hebben deze klassieker met respect voor het origineel opnieuw opgenomen en een frisse hedendaagse productie meegegeven. De extra nummers hadden van mij niet gehoeven, ze halen het tempo een beetje uit het album.

Mocht het de bedoeling zijn geweest dat W.A.S.P. the crimson idol weer tot leven te wekken met een tour en een reidolized release dan is dat bij deze gelukt. Toch wel weer een beetje een herontdekking van dit conceptalbum. De productie vlamt als nooit tevoren en de magie blijft toch behouden. Dat heb ik al te vaak anders meegemaakt (in met name 2004).
Het album is over twee ceedees verspreid waarbij het laatste schijfje veelal mid en laag tempo rocksongs bevat. Het maakt het wat serieus maar ook de vergelijking met hairmetal ballads ligt op de loer. Schijf 1 bevat de meeste afwisseling en wordt hier vaker aangesproken. Dat zal ook wel door het grote feest der herkenning komen.
Yep, I just wanna be the Crimson Idol.....again.

Ik weet niet goed wat ik er van moet en wil vinden eerlijk gezegd. Het grote pluspunt vind ik dat de productie beter (lees; voller) is in vergelijking met het wat iele origineel. En ondanks dat het (deels?) opnieuw ingespeeld is zijn de songs akelig dicht bij het origineel gebleven. Dat hoor ik helaas ook weleens anders in vergelijkbare gevallen (Megadeth bijvoorbeeld). Wat me dan minder aanspreekt? Nou dat is de toevoeging van de extra songs. Prima nummers op zich alleen, zoals hierboven ook al gezegd, wordt het naar het einde toe een beetje teveel midtempo en ballads. Op het origineel vond ik het altijd al wat vreemd aanvoelen dat The idol en Hold on to my heart aan elkaar waren gekoppeld. Je zag het toen eigenlijk nooit; 2 ballads achter elkaar op een album. Dus misschien was W.A.S.P. wel een trendsetter?
Maar omdat beide topnummers zijn ergerde het me nooit. Nu met die extra nummers wordt het echter 'too much' voor mijn gevoel. Maar dat is eigenlijk het enige smetje dat er aan deze nieuwe release kleeft eigenlijk. Nou ja, en de aanpassing in de tekst in Chainsaw Charlie en het intro van The idol vind ik ook jammer. Voor de rest alleen maar lof hoe Blackie dit in elkaar heeft geknutseld.

Overbodige heropname van The Crimson Idol (1992).

Ik vind net de originele versie beter (al zeker het drumgeluid en de zang van Blackie). De productie klinkt hier meer helder maar naar gevoel vind ik de 1992 versie beter.

Slecht is het zeker niet daarom blijft het songmateriaal nog steeds ijzersterk na 26 jaar. Ook de bijgevoegde nummers zijn goed.

Ik heb de box gekocht vanwege de Blue Ray disc. Een soort film waarmee het concept van dit album nog meer uitgediept wordt.

Ik was aanwezig bij de bijhorende tour in oktober vorig jaar in Trix België, dit was één van de beste shows die ik ooit zag. Met de bijhorende beelden werden de toeschouwers als het ware in het verhaal/concept gezogen.

De cd zelf vind ik dus eigenlijk wat overbodig maar de Blue Ray is wel zeker een meerwaarde.