Emily Loizeau - Mothers & Tygers (2012)

Het derde bekende album van deze Engels-Franse singer-songwriter. En qua sfeer is het een duidelijk ander album dan de vorige. De vorige waren redelijk barok, veel verscheidene stijlen, met soms uitbundige arrangementen. Dit album is intiemer en intenser. Het is opgenomen in haar huis in de Ardeche, wat er voor heeft gezorgd dat het allemaal klein gehouden is. Een enkele piano, een cello, alles prachtig uitgebalanceerd. De teksten zijn ook veel melancholischer, waaronder een aantal gedichten van William Blake. In een interview noemt ze als inspiratiebron Lhasa, de veel te jong overleden zangeres die drie prachtige albums heeft gemaakt. Lhasa weet ook met minimale middelen een prachtig resultaat horen. Alles klopt aan dit album en laat zien dat Emily Loizeau duidelijk is gegroeid en meer durft te kiezen voor een eigen weg in de muziek. De cd is verpakt in een prachtig hardcore boekwerkje en er is ook nog een dvd bijgevoegd. Jammer dat veel muziek uit Frankrijk maar een beperkte groep aanspreekt. Op dit album zijn Engelse en Franse teksten aardig in balans, waarbij de Engelse natuurlijk prima te volgen zijn. Voor liefhebbers van folky, soms wat zwoele muziek is dit een aanrader. Wel vind ik dat ver boven de 'zuchtmeisjes' uitstijgt.