Paara doet eigenlijk alles goed op Riitti. De Finse progressieve blackmetalband intrigeert je gelijk aan het begin van de plaat met Viimeinen Virta. Mysterieuze klanken en prachtige cleane vocalen waarmee je langzaamaan het album in wordt gezogen. Het moment wanneer je denkt dat het een rustige track blijft wordt er ineens een gruwelijk venijnige blackmetalpassage ingezet. De gitaarpartijen bevatten heerlijk grimmig en ijzig akkoordenwerk in combinatie met melancholische tremololijnen en de zang is ontzettend intens, Fins is een hele goede taal voor metal.
Dit momentum behoudt Paara door de gehele plaat, er zijn geen zwakke of minder goede momenten. De tweede track is ''to the point'', terwijl Suon Sydän echt de tijd neemt om open te breken. Het tempo ligt op zijn hoogst op midtempo blastbeatpassages waardoor alle details zeer goed te volgen zijn. Riitti eindigt op zijn traagst met het meeslepende Kuiskaus Pimeästä dat meer een doominvloed in zich heeft. De plaat heeft een hele goede speelduur en vloeit van begin tot eind heel mooi. Paara is ambitieus, maar laat nergens enorm flitsend spel horen, dat is alleen maar goed. Ook bevallen de zeer smaakvolle folky kwinkslagen mij zeer, dit vind ik juist vaak een minder punt. Deze plaat is voor fans van bands als Enslaved en Moonsorrow zeker aan te raden.