The Nightwatchman - One Man Revolution (2007)

Ik ben zeer benieuwd naar dit album. Heb het nog nergens zien liggen.

Hier nog 1

Tom Morello

Na de eerste luisterbeurt kan ik zeggen dat het een redelijk albm is. Wat meteen opvalt is de lage donkere zang van Morello. Zijn stem heeft geen groot bereik en daardoor klinkt het misschien wat eentonig over de gehele plaat.

Je moet op deze plaat geen heftige riffs verwachten waar morello bekend om staat van ratm en audioslave. Morello heeft zijn electrische gitaar en zijn effectenbak aan de kant gelegd en maakt alleen gebruik van zijn akoest

Zijn stijl is een beetje als Neil Young, af en toe komt er een mondharmonica voorbij. Zijn zang is misschien een beetje te vergelijken met Frank Zappa.

3*

Kan iemand The Nightwatchman tot alternatieve artiestennaam maken van Tom Morrello?

Het album is redelijk, klinkt totaal niet als RATM of Audioslave, maar toch heeft het wel wat. Het is een stuk rustiger in ieder geval.
Enkele pakkende songs. One Man Revolution blijft erg lang hangen bij mij. Een simpele maar toch pakkende text.

Heb net "flesh shapes the day" gezien op pinkpop (tv.) en eerder vandaag "one man revolution" en beide keren kon ik mijn lachen niet inhouden , ik vondt het echt nergens op lijken.

Gisteren was ie voorprogramma bij de Dave Matthews band ... was op zich niet slecht... maar wist het publiek ook niet enorm te boeien volgens mij... mij in elk geval niet echt. Beetje fake Bruce / Neil act.

Maar daarna speelde hij een paar nummertjes met de DM band mee.... een goede gitarist is het nog wel...

Dave Matthews was echt zo te gek gister op pinkpop! Werkelijk, naar mijn mening de beste act van heel pinkpop dit jaar. Had er graag bij willen zijn, maar dat lieten verschillende omstandigheden helaas niet toe. Misschien volgend jaar. Maar ik heb Dave Matthews gister op tv gezien en ze waren echt geweldig. Live is deze band gewoon het beste. Volgens mij stonden ze begin mei in Paradiso, maar dat was Dave Matthews solo. Ook lekker, maar met zijn band erbij is toch wel het toppunt van goede muziek

Het gaat hier even niet om Dave Matthews Justinx.

Ik ben het met je eens, veel te eentonige zang. heb mijn stem verlaagd naar 2,5.

een positive verassing.
met alleen een akoestische gitaar weet hij toch te boeien.

Hangt samen van cliches, zowel musicaal als tekstueel. Woody Guthry 40 jaar na dato nog eens proberen te kopieeeren zonder iets wezenlijks toe te voegen is niet bepaald de moeite waard om te beluisteren.

Maar wellicht heeft deze CD voor Tom Morello z'n doel bereikt: z'n boodschap in de harten van jongeren brengen.

Vind het album zeer geslaagd! Ja! Echt totaal anders dan RATM, maar het heeft wel wat...

Vind zijn gitaarwerk wat ondermaats op zijn album. Hoewel hij ook de akoustische gitaar goed onder de knie heeft(heb ik wel gemerkt tijdens zijn gastoptreden met Dave Matthews Band) laat hij dat niet merken in zijn album. Nummers vind ik ook niet direct goed klinken en ik hou niet meteen van zijn zeer linkse teksten.

Wel goed, tom morello is in vorm maar kon beter.

Wat me opvalt als ik de reacties hier lees, is hoe verschillend men denkt over de zangwijze van Morello. De lage donkere zang van Morello word door de een al snel als eentonig en saai gezien. Terwijl het anderen juist bijzonder aanstaat. Misschien dat hij dan als ware toch een 'hate or love it' stem heeft?

Personen die dat album zijn gaan beluisteren met de hoop op nieuw werk in de trend van 'Rage Against The Machine' en/of 'Audioslave zullen helemaal bedrogen uitgekomen zijn. Hierboven gaf 'hansjuvefan' bijv ook aan niet zozeer van linkse teksten te houden. Dan vraag ik me toch af waarom je hier dan naar luistert. Nieuwsgierigheid en openstaan voor nieuwe muziek is natuurlijk altijd wel iets positiefs. Maar bij een artiest als Tom Morello kan je hier van te voren natuurlijk al wel rekening mee houden. Tenslotte heeft hij het side project juist opgericht om z'n socialistische gedachten in z'n muziek te kunnen verwerken. In de tijd bij Audioslave kreeg hij hier te weinig kans voor. En begon hij toen der tijd al met het schrijven van z'n eerste nummers voor het side project.

Het album is een mooie eerste stap in een totaal nieuwe richting voor Morello. Persoonlijk bevalt dit album me al aardig goed, al vind ik wel dat z'n volgende 2 albums beter werden. One Man Revolution staat in mijn ogen vol met nummers die behoorlijk goed zijn, lekker klinken en niet snel vervelen (Zolang je maar van z'n stijl houd). Het minpunt is alleen dat er niet echt nummers opstaan die boven de rest uitspringen zoals dat bij de volgende albums wel het geval is. Er staan wel enkele nummers op die beter zijn dan de rest ( One Man Revolution, The Garden of Gethsemane, Battle Hymns en Until The End). Maar het verschil is wel erg klein met de rest van de nummers. Bevalt Morello's stem je niet zo, kan het album daardoor wel al snel eentonig worden.

Hou je echter wel van Morello's folk stijl. Is dit een heerlijk album om op te zetten. En lekker te relaxen tijdens het luisteren. En voor mensen die wel van de linkse teksten houden staat er op er genoeg leuks op dit album kwa boodschap.

Tom Morello aka The Nightwatchman kiest op "One Man Revolution" voor een totaal ander geluid dan bij Rage Against the Machine of Audioslave. Dus geen elektrisch gitaargeweld vol met ingenieuze effecten, maar gewoon een akoestische gitaar en de donkere diepe stem van Morello. "One Man Revolution" is eigenlijk het best te vergelijken met folkmuziek. Dat de teksten politiek zijn is eigenlijk geen verrassing, met name gezien het politieke karakter van Rage Against the Machine. "One Man Revolution" staat vol protestsongs. En daarbij is de inhoud belangrijker dan de vorm. Morello houdt zijn akoestische gitaarspel behoorlijk sober en gaat zich niet te buiten aan technische capriolen. Zo nu en dan wordt het geluid aangevuld met een piano of zacht ronkend orgeltje. De muziek staat in dienst van de links georiënteerde teksten. Toegegeven die zijn niet overal even sterk en Morello heeft een vrij vlakke stem. Toch vind ik "One Man Revolution" een geslaagd project. De maatschappelijke betrokkenheid van Morello valt hem aan te prijzen en zijn passie en enthousiasme werken aanstekelijk. "One Man Revolution" bevat mooie liedjes, niet revolutionair en je kunt je ook afvragen of de titel van het album het effect gaat bereiken dat het suggereert, maar Tom Morello zorgt voor een mooie reality check in onze hedendaagse egoïstische maatschappij.