River of Souls - The Nihilist (2018)
mijn stem
1 stem
Nederland
Metal
Uitgebracht in eigen beheer
- Unmanifest (4:52)
- The Nihilist (9:14)
- Requiem in Am (4:36)
1
geplaatst: 30 januari 2018, 21:17 uur
River of Souls bracht in 2017 al een langspeler uit, maar is nu terug met een nieuwe drummer, onze eigenste Don Cappuccino! Deze EP is alvast meer dan behoorlijk, hoewel niet alles me even goed bevalt.
Opener Unmanifest werd al wat eerder op de mensheid losgelaten, als voorproefje voor de EP The Nihilist. Hoewel ik de song deze maand al een aantal keer heb beluisterd, treedt er vooralsnog geen metaalmoeheid op; de song klinkt al lekker vertrouwd, en alle elementen komen hier eigenlijk erg goed uit de verf.
The Nihilist is met z'n ruim 9 minuten de ruggengraat van dit plaatje, maar klinkt me soms wat onevenwichtig in de oren. De passages waar de zanger wat cleaner probeert te zingen, overtuigen me niet. De ritmewisseling ergens middenin wist me dan weer wel te verrassen, en vanaf dat moment is het genieten geblazen.
Requiem in Am mag de zitting sluiten, en dan zitten die kleine 20 minuten er algauw op. Er schuilt behoorlijk wat epiek in dit ensemble, en hopelijk kunnen ze het potentieel dat duidelijk in dit gezelschap schuilgaat, in de toekomst waarmaken. Toch laat deze EP me met gemengde gevoelens achter, maar de balans slaat uiteindelijk toch flink positief uit, hoor.
3,5 sterren
Opener Unmanifest werd al wat eerder op de mensheid losgelaten, als voorproefje voor de EP The Nihilist. Hoewel ik de song deze maand al een aantal keer heb beluisterd, treedt er vooralsnog geen metaalmoeheid op; de song klinkt al lekker vertrouwd, en alle elementen komen hier eigenlijk erg goed uit de verf.
The Nihilist is met z'n ruim 9 minuten de ruggengraat van dit plaatje, maar klinkt me soms wat onevenwichtig in de oren. De passages waar de zanger wat cleaner probeert te zingen, overtuigen me niet. De ritmewisseling ergens middenin wist me dan weer wel te verrassen, en vanaf dat moment is het genieten geblazen.
Requiem in Am mag de zitting sluiten, en dan zitten die kleine 20 minuten er algauw op. Er schuilt behoorlijk wat epiek in dit ensemble, en hopelijk kunnen ze het potentieel dat duidelijk in dit gezelschap schuilgaat, in de toekomst waarmaken. Toch laat deze EP me met gemengde gevoelens achter, maar de balans slaat uiteindelijk toch flink positief uit, hoor.
3,5 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.