Ed Hall - Love Poke Here (1990)
mijn stem
9 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Boner
-
Pay for Me (2:19)
-
Ollie Ollie (4:19)
-
Millionaire's (4:11)
-
Blue Poland (4:04)
-
Cornbull (2:58)
-
Turkeey (5:13)
-
Hearty Tom Foolery (3:05)
-
Cartalk (2:07)
-
Buddha (3:24)
-
Go to Sleep (3:41)
-
Sam Jackson (3:48)
-
Wilbert (5:28)
1
geplaatst: 24 december 2011, 14:51 uur
Ed Hall is een band gevormd in Austin, Texas. Vrijwel gelijk na hun eerste album Albert werden ze de erfgenamen genoemt van Butthole Surfers. De legendarische rockband die vrijwel altijd zeer verrassend en onberekenbaar te werk ging. Iets wat Ed Hall ook duidelijk lijkt na te streven.
De line-up is als volgt:
- Gary Chester - guitar, vocals
- Larry Strub - bass guitar, vocals
- Kevin Whitley - drums, vocals
Ed Hall weet op dit album vooral een erg aparte tegenstelling te verwerken. Aan de ene kant horen we komische dronkenmansnummers, maar aan de andere kant horen we zeer cynische en soms gewoon depressieve muziek. Ed Hall doet dit op een zeer knappe manier. Gary Chester heeft hier de grootste rol in als gitarist. De gitaar is namelijk het instrument dat steeds de juiste setting weergeeft en de juiste sfeer zet. Veelal erg scheurend, maar soms ook op een gevoelige manier. Zijn gitaarspel is weergaloos. Kevin Whitley's rol valt ook niet te onderschatten. Zijn manier van drummen is erg fijn, maar het is vooral zijn zang die zo opvalt. Geweldige moodswings vallen te horen in zijn stem en manier van zingen. Het aparte aan deze plaat is vooral hoe ze nihilistische hardcore, psychedelische rock, wilde rock 'n roll, blues, punk, zwakke vocale prestaties (al klinkt het geweldig) en vreemde humor zo mooi samen gaan op een nogal catastrofale manier.
Er zijn duidelijke invloeden te vinden van Butthole Surfers, maar ook Red Crayola valt vaak te horen. Toch is Ed Hall een zeer originele band die veel stijlen en genres zonder enige moeite samen weten te brengen. Turkeey, Go to Sleep en Wilbert zijn drie sublieme voorbeelden van hoe Ed Hall dit doet. 4/5
De line-up is als volgt:
- Gary Chester - guitar, vocals
- Larry Strub - bass guitar, vocals
- Kevin Whitley - drums, vocals
Ed Hall weet op dit album vooral een erg aparte tegenstelling te verwerken. Aan de ene kant horen we komische dronkenmansnummers, maar aan de andere kant horen we zeer cynische en soms gewoon depressieve muziek. Ed Hall doet dit op een zeer knappe manier. Gary Chester heeft hier de grootste rol in als gitarist. De gitaar is namelijk het instrument dat steeds de juiste setting weergeeft en de juiste sfeer zet. Veelal erg scheurend, maar soms ook op een gevoelige manier. Zijn gitaarspel is weergaloos. Kevin Whitley's rol valt ook niet te onderschatten. Zijn manier van drummen is erg fijn, maar het is vooral zijn zang die zo opvalt. Geweldige moodswings vallen te horen in zijn stem en manier van zingen. Het aparte aan deze plaat is vooral hoe ze nihilistische hardcore, psychedelische rock, wilde rock 'n roll, blues, punk, zwakke vocale prestaties (al klinkt het geweldig) en vreemde humor zo mooi samen gaan op een nogal catastrofale manier.
Er zijn duidelijke invloeden te vinden van Butthole Surfers, maar ook Red Crayola valt vaak te horen. Toch is Ed Hall een zeer originele band die veel stijlen en genres zonder enige moeite samen weten te brengen. Turkeey, Go to Sleep en Wilbert zijn drie sublieme voorbeelden van hoe Ed Hall dit doet. 4/5
* denotes required fields.
* denotes required fields.