Frankie Cosmos - Vessel (2018)

Wat een heerlijke hoes
Eerste single Jesse klinkt alvast heel fijn en wat opvalt: een aantal nummers van 3 minuten of meer.
Ze gaat dus verder dan de fijne miniaturen op Next Thing.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Frankie Cosmos - Vessel - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Frankie Cosmos was het alter ego en is inmiddels de band van de muzikante uit New York die 24 jaar geleden werd geboren als Greta Kline.

Greta Kline is de dochter van Oscar winnend acteur Kevin Kline en actrice Phoebe Cates (die overigens vooral bekend is vanwege de fameuze bikini-scene in de puberkomedie Fast Times at Ridgemont High) maar kiest nadrukkelijk haar eigen weg.

Met The Next Thing maakte ze in de zomer van 2016 één van de leukste platen van het betreffende jaar, waarmee de belofte van haar in 2014 verschenen debuut Zentropy en alle bandcamp releases die hier aan vooraf gingen meer dan waar werd gemaakt.

Op The Next Thing herinnerde Frankie Cosmos veelvuldig aan de lo-fi rammelpop zoals die aan het begin van het nieuwe millennium werd gemaakt door de eveneens uit New York afkomstige band The Moldy Peaches, maar waar die band het perfecte popliedje wel eens vergat, maakte Frankie Cosmos er op The Next Thing maar liefst 15 in nog geen half uur.

Frankie Cosmos is inmiddels officieel een band en de opvolger van The Next Thing is uitgebracht op het roemruchte Sub Pop label. Vessel duurt met 33 minuten net wat langer dan zijn voorganger en in die 33 minuten tovert Frankie Cosmos maar liefst 18 popliedjes uit de hoge hoed.

Het zijn nog altijd popliedjes met flink wat invloeden uit de lo-fi, waar popliedjes van maar net een minuut nog altijd redelijk gangbaar zijn, maar Vessel klinkt toch net wat anders dan de zo goed ontvangen voorganger. De popliedjes van Frankie Cosmos rammelen nog altijd heerlijk, maar klinken op de nieuwe plaat ook net wat gepolijster, wat in het geval van Frankie Cosmos natuurlijk en gelukkig een relatief begrip is.

Ik was zelf zeer onder de indruk van The Next Thing, dat de hoogste regionen van mijn jaarlijstje haalde, maar Vessel bevalt me minstens even goed. Greta Kline beschikt over een bijzonder aangename stem en heeft een uitstekend gevoel voor tijdloze maar ook eigenzinnige popliedjes. Ik had vooraf wel enige angst dat er op het terrein van eigenzinnigheid veel zou worden ingeleverd na het succes van de vorige plaat, maar ook Vessel is gelukkig en ondanks het dromerige laagje polijst een lekker eigenwijze plaat.

Ook Vessel herinnert weer aan de muziek van The Moldy Peaches, maar de plaat doet me ook denken aan 90s platen van Belly, The Breeders en Throwing Muses. Veel songs op de plaat klinken bovendien honingzoet en roepen associaties op met de dreampop uit de jaren 90 (en vooral met de muziek van Lush), maar Frankie Cosmos heeft op haar nieuwe plaat ook een bijzonder eigen geluid ontwikkeld, dat af en toe mag ontsporen en verder veel minder tijd nodig heeft voor een popliedje dan gebruikelijk (van de 18 tracks op Vessel duren er slechts vier langer dan tweeënhalve minuut en hebben er elf nog geen twee minuten nodig). Het is een eigen geluid dat niet alleen teruggrijpt op het verleden, maar ook aansluit bij dat van hedendaagse smaakmakers als Waxahatchee, Girlpool en Angels Olsen, om er maar een paar te noemen.

Ik hou niet zo van flarden van songs, maar de songs van Frankie Cosmos voelen absoluut niet zo aan. Frankie Cosmos vermaakt op Vessel 33 minuten lang met popliedjes die even aangenaam als eigenzinnig zijn en die zich ook dit keer heerlijk opdringen. Dat Vessel een waardig opvolger is van het uitstekende The Next Thing zal inmiddels duidelijk zijn. Erwin Zijleman

Klinkt als Indie Pop voor mij maar Discogs benoemt het Alternative Rock / Indie Rock.

Live op London Calling vond ik het wat tegenvallen, maar het gedempte geluid was ook niet best in grote zaal en kijkend naar een scherm want in de kleine zaal was er geen plek meer. Had de indruk dat één van de dames niet heel zuiver aan het zingen was.

Maar de nummers op het album bevallen wel. Maar inderdaad zijn flarden van nummers niet zo aanlokkelijk, zijn het nu albumvullers, sfeerverhogers, interludes... een mix daarvan? Gelukkig de eerste 5 nummers daar niet zo last van dus opent het wel goed.

Aparty en Jesse aan mijn jaarlijst van 2018 toegevoegd.

Onder het mom nooit te oud om iets nieuws te ontdekken deze plaat (vinyl) uit de sale bakken gehaald. Snel even iets op internet gelezen, commentaar op Music Meter gelezen en vanwege de prijs kon ik ook geen buil vallen.
Een opvallende plaat van Frankie Cosmos voorheen het alias van Greta Kline, maar nu is het een ware band. Gretha Kline afkomstig uit New York, veel songs gaan over de alledaagse dingen daar.
18 nummers in iets meer dan een half uur. Dan kom je eigenlijk wel uit bij de punk, waarbij vroeger het verboden was om een langer nummer te maken dan 2,5/3 minuten. De reactie op de lange, complexe nummers van de sympho/prog bands halverwege de jaren 70. Maar toen was Gretha Kline nog lang niet geboren, deze twintiger zal denk ik niet de inspiratie uit die tijd halen. Toch proef je bij sommige nummers die energie wel terug en ook de lo-fi opnames passen wel in die begin punk tijd.
Maar naast de wat stevigere nummers zitten er ook lieflijke folkliedjes tussen, indiepop, maar alles lekker kort. Gretha Kline is zeer productief als je kijkt naar haar bandcamp pagina, dat komt ook omdat ze overal wel een liedje van weet te maken. De gewone dingen die op een dag gebeurten (in New York), maar op dit album dgaat het niet over de dagelijkse dingen, maar ook wat innerlijke zaken komen langs.
Iemand noemt de toch wat aparte stijl van Gretha Kline de slaapkamerindie-sound, erg leuk gevonden. Net als bij voorganger Next Thing uit 2016 is het een muzikale beheersing van de stille eenzaamheid. Want achter veel nummers schuilt toch wel de eenzaamheid, waar ze wel vaak met zelfspot en sarcasme op reageert. Op het album Vessel gaan comfort en angst hand in hand. De wereld van Greta Kline is er een van zowel grootse mogelijkheden als zelfbeperkingen. Niets is ooit gemakkelijk in het Frankie Cosmos-gebied; niets, zoals ze zingt in het titelnummer, komt vanzelf. Gretha Kline heeft een goed inzicht in de wisselvalligheid van de moderne tijd, en slingert van overwinning naar diep verdriet. Daarom kun je deze plaat altijd draaien, een prima gezelschap tijdens de lange nachten en ook 's ochtends kun je weer lachen tijdens het ontbijt. Leuke plaat ! Leuke artiest !!