Gek dat ik deze plaat nog niet had bestemd: in de loop der jaren toch zeer regelmatig beluisterd, en altijd wel met genoegen. Er valt wel iets op aan te merken - de skits, inderdaad, zoals hierboven al opgemerkt - maar RB Djan blijft een van de betere straat-MC's uit NL en o pdeze plaat combineert hij af en toe goed die rauwheid met duidelijke, persoonlijke pijn, zoals ook te horen is op de nummers met Diggy Dex.