Jean Grae x Quelle Chris - Everything’s Fine (2018)

Deze twee zijn het dagelijks leven een stelletje (momenteel verloofd) en dit is hun eerste gezamelijke album.

Nooit van Quelle Chris gehoord, maar als hij is goedgekeurd door Jean Grae moet het wel goed zitten. Gold Purple Orange is alvast een fenomenaal tegendraads nummer, zowel qua productie als qua teksten!

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR First Listen

Belachelijk.... Ik kan er niet meer van maken..

Serieus, een 0,5*? Vind je het zo slecht? Gold Purple Orange vind ik geniaal, en ook ZERO mag er w.m.b. wezen. Ik hoopte dat de rest van het album ook in die lijn zou zijn - het zou natuurlijk kunnen dat dat net de positieve uitschieters zijn. Nu ben ik wel benieuwd wat je er zo slecht aan vindt, en of je die twee tracks ook om te janken vindt...

Ongeïnspireerd de flow van Jean Grae gaat ook helemaal nergens over in mijn ogen. Zero kan ik geen tien seconden naar luisteren. Als je dan retro geluidjes gebruikt doe het dan zoals K Murdock deed op forever famicon. Dit is gewoon ruk in mijn ogen..

Tsja, Quelle Chris is een acquired taste. Al is het wel een beetje hit or miss met hem. Waar ik Ghost At The Finish Line & Being You Is Great, I Wish I Could You Be More Often geweldig vind, vind ik de rest van zijn catalogus een stuk minder. Helaas is dit ook tot nu toe een miss voor mij. Veel producties zijn rauw en alternatief wat we gewend zijn van Quelle Chris, maar ik mis nu toch wel een bepaalde groove. Iets wat ik normaal niet mis bij hem. Jean Grae past helaas ook niet echt op deze rauwe productie. Toch nog wel een paar aardige tracks met Peacock en Zero als hoogtepunten. En jezus, River de afsluittrack is echt geweldig. Misschien moet ik het album nog een paar keer de kans geven, maar tot nu toe gaat er toch nog echt te veel langs me heen. Uiteindelijk nog wel een magere voldoende.

Ik doe een warme oproep om gezamenlijk die 0,5 van Rene uit te wissen. Dit is een geniaal album met wonderlijke productie, beresterke rhymes en hilarische satire.

...daarbij heeft Rene1979 ook totaal geen verstand van goede hip-hop

Haha Silky & Smooth klopt
Ik heb het album geluisterd, niet doorheen te komen.
Quelle en Jean kon ik in het verleden goed waarderen, maar hier kan ik niks mee.

Ik ga hem vandaag ook proberen. Quelle Chris is inderdaad 'hit or miss' (alsjeblieft, een paasrijmpje). Ben benieuwd!

Dit is toch behoorlijk goed! Het doet mij aan Kool Keith denken; rommelig, vaag en chaotisch, maar op één of andere manier werkt het wel. Het is wat anders dan anders, zeker wat Jean Grae betreft, maar ik vind het een sterke plaat. Ik ga Jessensei toch helpen om jouw 0,5 uit te wissen, Rene1979. Ik zou hem toch nog maar eens opzetten!

Quelle Chris doet me hier en daar denken aan Quasimoto qua flow, en ook de jazzy instrumentatie heeft er soms iets weg van. Een interessant project dat nog wel enkele luisterbeurten mag krijgen voordat ik hem beoordelen.

Erg leuk. Avontuurlijke, gortdroge hiphopplaat met fijne teksten en een unieke, aparte sound. Moet er ook nog wat meer naar luisteren, maar het lijkt een van de boeiendste albums uit 2018 tot nu toe te zijn.

Beetje ingewikkeld allemaal...

Nogal ja.