Lalo Schifrin - No One Home (1979)

Ik kocht dit album op prijs (nieuwprijs paar euro), hoes, verpakking (mooi uitgewerkte digipack) en het knikje van mijn gewaardeerde oud-collega bij Sounds Delft.

Ik had verder niets op internet gezocht dus de muziek was eigenlijk nog een verrassing. Het blijkt een prettige verrassing te zijn. Funky souljazz (de jazzkant heeft wat latere Herbie Hancock referenties) en wat world invloeden. Vooral het soms wat spacy toetsenspel en zeer fraaie frivole gitaarwerk stelen de show tijdens deze uitbundige zomerse muzikaal zeer sterke plaat.

Een aanrader!

Ja, ik zag dat een hoop van die Tabu-reissues nu online overal voor 4 à 5 euro worden aangeboden. Ze zijn kennelijk met de voorraad blijven zitten. Heb deze afgelopen weekend ook beluisterd, en je beschrijving klopt wel. Van die 'foute' disco-jazzfunk die in de tweede helft van de jaren zeventig zo gewoon was. Ik heb 'm dit weekend ook beluisterd, maar ben er nog niet uit og ik 'm interessant genoeg vind voor aanschaf.

Ik heb zelf het idee dat ik de voorganger Gypsies interessanter vind. Die gaat iets meer de jazzfunk-kant op, en klinkt af en toe als een soundtrack (wat het waarschijnlijk ook is). Vanavond nog eens luisteren...

Ik hoor weinig "foute disco" dingen als je daar bv Boney M ofzo mee bedoeld. Het is daar ook wat mij betreft de muziek ook te gelaagd voor. De wat meer echte zang liedjes (Memory of Love bv) zitten een beetje in het Isaac Hayes vaarwater maar dat noem ik zelf niet fout.

Gypsies heb ik ook maar ligt nog op een draaibeurt te wachten

Ik had eigenlijk een knipoog-smiley moeten zetten bij dat 'fout', want dit is typisch het soort muziek dat ik graag mag horen, maar waarvan veel anderen vinden dat het tegenwoordig onder het kopje 'foute' muziek valt. Maar daar valt bij een hoop mensen al gauw muziek onder die een beetje een funky backbeat heeft en klinkt naar de jaren zeventig. Maar ik kijk daar dus heel anders tegenaan.

Dit is van die percussieve discofunk met een lichte jazz-toets, die overigens mijlenver verwijderd is van die typische Boney M-disco, waar ik verder dan weer niets mee heb. Gelaagd klopt wel: er doen topmuzikanten uit de funk- en fusionhoek aan mee.
Ik heb het album nu opstaan via YouTube en moet zeggen dat het me wel bevalt: mooie instrumentatie, goeie zang ook, maar het blijft wat lichtvoetig en vrijblijvend, met name door de keyboards, de percussie en de fluit die zo af en toe terugkeert. Toch vermoed ik dat dit wel een aanschaf wordt.

Ik ben blij dat we elkaar dan goed begrijpen

Ja dat blaaswerk op zijn tijd is wel fijn vooral het lange fluitgedeelte in You Feel Good is erg mooi. Sowieso een erg lekker nummer, wel mijn favoriet samen met Oh Darlin' ... Life Goes On. Het titelnummer is ook erg goed maar op de uitgave die ik heb staat die drie keer (waaronder een instrumentale bonustrack die alles behalve instrumentaal is ) en dat is dan misschien net iets te veel van t goede