Dominoe - The Key (1990)

Te gekke AOR. Catchy songs en een goede productie. Veruit de beste cd van Dominoe.

Eén van de best klinkende melodieuze rockplaten ooit! De perfecte balans tussen gestroomlijnd en stevig. Erg goede zanger ook, lekker gitaarwerk en prachtige nummers. Ik moet zeggen dat ik voor het debuut van Dominoe ook een zwak heb, maar op "The Key" hadden ze hun draai gevonden.

Schitterend! Heb het album met de bonustracks. Into the fire daarvan is geweldig!
AOR met een gouden randje!

Nog nooit van gehoord. Maar aan de reacties hier te lezen moet ik daar rap verandering in brengen. Album staat op Spotify dus hij gaat in mijn 'nog te luisteren' lijstje

Krijg je zeker geen spijt van! vielip

Jullie hebben geen woord teveel gezegd. Wat een waanzinnig gaaf album is dit! Van begin tot eind is het smullen geblazen van de meest mooie melodieën, catchy hooks en gave licks. Eigenlijk alles wat een melodieus hardrockalbum hoort te hebben staat hier op. Het enige nummer dat ik iets minder vind is Leisure town. Maar dan met name die panfluitachtige effecten. Het nummer zelf is niks mis mee. Ongelofelijk dat ik dit nog niet eerder had gehoord. Snel aanschaffen. Liefst op vinyl.

Dat had ik op precies dezelfde manier vielip Ik heb het ook inmiddels op cd aangeschaft. Via discogs is veel te krijgen.

Nou, nou word ik ook nieuwsgierig. Ik ben altijd wel in voor een bovengemiddeld goede AOR-poprockplaat. Ik heb ook nog nooit van deze band gehoord. Duits, begrijp ik - en dat vind ik in dit genre meestal geen aanbeveling, want die leggen het er productioneel en qua toetsenwerk vaak net te dik bovenop. Maar ik zal er eens een luistersessie aan wagen...

EDIT - Loopt nu - ik hoor het al, dit deugt wel, ja. Zou zomaar in een aanschaf kunnen resulteren...

Ik ben er gisteravond even goed voor gaan zitten en heb dit album 2x beluisterd. Het klinkt inderdaad als een perfect AOR-album: melodieuze nummers van een overwegend hoge kwaliteit, prima zang en koortjes, een gaaf gitaargeluid en ook de solo's zijn dik in orde. Zoals vielip zegt: eigenlijk bevat dit album alles waar een lekker AOR-album aan moet voldoen.

Dit nummer heeft bovendien baat bij de tijd waarin het uitkwam: 1990 was een grandioos jaar voor goede producties op dit gebied. Het album heeft een heerlijk afgewogen mix, waarin de gitaren lekker uit de verf komen, maar de rest van de instrumentatie niet ondersneeuwen. De keyboards zijn goed hoorbaar aanwezig, maar hebben toch vooral een dienende rol. En ze zorgen af en toe voor smakelijke 'ear candy' in de geluidsmix, die vooral op de koptelefoon goed doorkomt.

Ik heb op zijn tijd gewoon behoefte aan een lekkere AOR-plaat die aan al deze voorwaarden voldoet. Aan de andere kant vind ik het genre vaak ook super-voorspelbaar. Vernieuwend hoeft niet, dat zit ook niet in de aard van het genre, maar het moet niet te clichématig worden.
En dat wordt dit album soms wel, met name in de teksten. Een refrein als "In the heat of the night, I want to hold you tight", tja, daar kon je volgens mij rond 1990 al niet meer mee aankomen, laat staan anno nu. Hier wreekt zich het feit dat het Duitsers zijn, want Britten en Amerikanen weten zo'n valkuil doorgaans nog net te omzeilen. Al was het maar omdat zo'n tekst in hun moedertaal niet te pruimen is. Overigens zingen de heren verder wel accentloos (zij het niet foutloos) Engels, da's dan wel weer een pré.

Al met al is dit album goed genoeg om op mijn wensenlijst te komen. Eerste indruk is een viersterrenplaat, maar ik verwacht niet dat-ie nog verder groeit in mijn waardering.

Tsja teksten...ik let er eigenlijk zelden of nooit op (Springsteen uitgezonderd). Zéker niet bij dit soort muziek. Als het liedje me qua melodie, refrein en muziek 'pakt' dan mogen ze van mij een boodschappenlijstje als tekst zingen. Laat ik het zo zeggen; ik zal om een tekst bij een melodic rock of AOR band niet snel punten in mindering brengen.