MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Melvin Taylor - Melvin Taylor Plays the Blues for You (1984)

mijn stem
4,25 (14)
14 stemmen

Verenigde Staten
Blues
Label: Isabel

  1. Talking to Anna Mae, Pt. 1 (4:56)
  2. TV Mama (3:16)
  3. I'll Olay the Blues for You (5:19)
  4. Born to Lose (3:02)
  5. Tribute to Wes (3:28)
  6. Cadillac Assembly Line (5:20)
  7. Voodoo Daddy (6:32)
  8. Talking to Anna Mae, Pt. 2 (4:13)
  9. Groovin' in Paris (3:16)
totale tijdsduur: 39:22
zoeken in:
avatar van George
Nog geen berichtje bij deze swingende , jazzy , meeslepende blues plaat ?
Schande. Zeker voor bluesgitaarliefhebbers . Deze man kan spelen en hoe!

avatar van Rhythm & Poetry
4,0
Heerlijke plaat, waarbij de typerende blueszang goed samengaat met de zowel door blues- als jazzovergoten instrumentaties. Een hoopgevende plaat, en soms muziek met een knipoog. Born to Lose bijvoorbeeld: waar de titel van de track je met name in verwarring brengt. Het nummer is namelijk nog wat opgewekter dan de overige nummers.

avatar
Een van de beste blues-cd's die ik in mijn collectie heb, en die is behoorlijk. Zag hem in 1992 op Moulin Blues Ospel spelen en, zoals ze in Amerika zeggen, "he blew me away". Moest op een gegeven moment een snaar vervangen terwijl hij gewoon door bleef spelen! Net als bijvoorbeeld Robben Ford een gitarist met een jazz(rock)-achtergrond, en die spelen de blues toch net iets anders.

avatar van OzzyLoud
4,0
De laatste jaren ben ik meer en meer op zoek gegaan naar de blues muziek. Van huis uit beschouw ik mezelf als een rocker in hart en nieren, maar je word ouder en wil je horizon toch verbreden. Nou isie al best breed maar met de blues was ik nooit echt de diepte in gegaan. En vroeger was de muziekbibliotheek Rotterdam mijn schatkamer maar nu is spotify dat nog veel en veel meer. En zo kwam ik Melvin Taylor tegen. Wat een verademing is hij zeg. en hij is niet eens een ras bluesgitarist. Hij waaiert van jazz-fusion en blues naar meer rock. Op deze plaat laat hij gewoon zien dat hij een blues gitaar meester is. Stilistisch heel verfijnd en elke noot is raak met veel gevoel. Van mooie instrumentaties naar mooie melancholische liedjes met eigen zang die er mooi bij passen. Maar ook de wisselwerking tussen gitaar en hammondorgel is zeer smaakvol gedaan, bv Voodoo Daddy en Kinda Easy Like. De laatste staat hier niet bij vermeld waarschijnlijk omdat het op deze site om de lp uitgave gaat uit 1984. Ik heb inmiddels de cd uitgave uit 1987 kunnen bemachtigen. Daar staan nog 2 extra nummers op (Don't Answer the Door en Ridin'). Dat is dan weer mijn geluk!...
De Amerikaan is niet zo bekend bij het grote publiek maar heeft wel op het podium gestaan met Santana en B.B King. Nu zijn zijn hoogtijdagen wel voorbij maar de muziek blijft en die is heerlijk.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:41 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.