The Me in You - Stuart Conroy: 1974-1978 (2018)
mijn stem
8 stemmen
België
Pop
Label: Final 500
-
Side A (3:05)
-
East Kilbride (3:37)
-
19:56 (3:00)
-
A Glimps of Beauty (4:46)
-
A Well Cast Heroin (2:36)
-
Main Theme (0:54)
-
Shirley's Dream (4:18)
-
BASF 60 (1:58)
-
Mixing the Beats of Love (3:55)
-
A Man in Doubt (4:30)
-
Koudijs (1:05)
-
Clear Sky (1:19)
-
The Morning Light (4:37)
0
geplaatst: 30 januari 2018, 14:03 uur
Interessant album. En leuk achtergrondverhaal. Heel sfeervolle plaat
1
geplaatst: 30 januari 2018, 14:23 uur
Julian McArthur schreef:
En leuk achtergrondverhaal.
En leuk achtergrondverhaal.
Misschien handig om dat achtergrondverhaal er dan ook effe bij te zetten:
Six photographs, a notebook, a cassette tape and a bit of luck. All that was needed to revive the musical legacy of a long forgotten poet/musician from Glasgow. In the mid 70s Stuart Conroy came from Scotland to the continent to study and work. In the midst of the economic crisis, there was little perspective for young people not belonging to the baby boom generation to find a decent job.
Stuart Conroy threw himself into his two passions: poetry and music. From an old acquaintance The Me in You got hold of a box full of photographs, a notebook and an orange cassette tape (of the legendary brand BASF), all from the period 1974-1978. After listening to the ideas for songs, the band decided to use this material and turn it into new songs, respecting the original approach and atmosphere. A process that has lead to this album. A combination of old and new. Analogue and digital. Acoustic and programmed. In honour of a musician who left almost no traces, but whose material was sufficient to make it something new.
Stuart Conroy threw himself into his two passions: poetry and music. From an old acquaintance The Me in You got hold of a box full of photographs, a notebook and an orange cassette tape (of the legendary brand BASF), all from the period 1974-1978. After listening to the ideas for songs, the band decided to use this material and turn it into new songs, respecting the original approach and atmosphere. A process that has lead to this album. A combination of old and new. Analogue and digital. Acoustic and programmed. In honour of a musician who left almost no traces, but whose material was sufficient to make it something new.
0
geplaatst: 30 januari 2018, 18:03 uur
The Me in You heb ik ooit zien optreden bij PopUp 010. Mijn partner vond ze dusdanig goed dat de cd gekocht werd. Vrij bijzonder voor iemand die eigenlijk maar zelden cd's koopt. Zelf was ik vooral gecharmeerd van Jono McCleery, die toen ook optrad en waar ik een lp van kocht.
En nu verschijnt het nieuwe album bij Final 500 Records. Niet heel vreemd als je weet dat één van de mannen achter het label ook verantwoordlijk was voor PopUp 010.
Stuart Conroy 1974-1978 is een sfeervol album, maar pakt me minder dan het titelloze album uit 2015. Ook gaat het waarschijnlijk niet mijn favoriete album uit de serie worden.
Het klinkt allemaal prima hoor, maar beklijft niet voldoende. Iets te kabbelend, te weinig spannend naar mijn zin. Maar goed: hier thuis wordt al weer geroepen dat dit heerlijk klinkt.... prima toch.
Mooi dat Final 500 Records nu met volwaardige albums komt i.p.v. EP's en het artwork wordt ook steeds mooier (met inlegvellen en een mooie binnenhoes). Plus downloadcode erbij.
En nu verschijnt het nieuwe album bij Final 500 Records. Niet heel vreemd als je weet dat één van de mannen achter het label ook verantwoordlijk was voor PopUp 010.
Stuart Conroy 1974-1978 is een sfeervol album, maar pakt me minder dan het titelloze album uit 2015. Ook gaat het waarschijnlijk niet mijn favoriete album uit de serie worden.
Het klinkt allemaal prima hoor, maar beklijft niet voldoende. Iets te kabbelend, te weinig spannend naar mijn zin. Maar goed: hier thuis wordt al weer geroepen dat dit heerlijk klinkt.... prima toch.
Mooi dat Final 500 Records nu met volwaardige albums komt i.p.v. EP's en het artwork wordt ook steeds mooier (met inlegvellen en een mooie binnenhoes). Plus downloadcode erbij.
0
geplaatst: 7 februari 2018, 18:35 uur
Waarom is Final500 van de hoes afgepoetst? Wel leuk om alle platen uit die serie met dat logo erop op de site te zetten.
0
geplaatst: 7 februari 2018, 18:37 uur
reptile71 schreef:
Waarom is Final500 van de hoes afgepoetst? Wel leuk om alle platen uit die serie met dat logo erop op de site te zetten.
Waarom is Final500 van de hoes afgepoetst? Wel leuk om alle platen uit die serie met dat logo erop op de site te zetten.
Ik denk omdat de band het zelf ook niet zo gebruikt (zie Spotify of iTunes), maar er is ook de cd zonder het logo uiteraard.
Gebeurde bij vorige releases trouwens ook zo (REVERE verkocht het zelf ook op cd zonder logo en meer bands deden dat zo).
Duidelijk een unieke oplage puur op lp die ze dan door hen laten verzorgen.
Denk zoiets?
0
geplaatst: 7 februari 2018, 19:31 uur
Ja, ik weet dat anderen dat ook deden en dat Final 500 er puur is voor de vinyl-release, maar als er Final 500 als label wordt gebruikt op musicmeter lijkt het me het mooist om ook consequent de hoezen met dat label te gebruiken. Nu is het bij de een wel en bij de ander niet, terwijl alle platenhoezen het label hebben. Ik hou best van consequent zijn zo nu en dan. 
Bij Stillwave is het ook niet, maar dan moet je het ook geen Final 500 noemen, vind ik dan, maar Eigen Beheer of whatever welk label de cd heeft geregeld. De Final 500 hoezen hebben nl. allemaal hun logo voorop staan.
Bij Stillwave is het ook niet, maar dan moet je het ook geen Final 500 noemen, vind ik dan, maar Eigen Beheer of whatever welk label de cd heeft geregeld. De Final 500 hoezen hebben nl. allemaal hun logo voorop staan.
0
geplaatst: 7 februari 2018, 19:59 uur
Er wacht een mooie correctie taak op je reptile71, eens kijken hoe belangrijk het voor je is
0
geplaatst: 7 februari 2018, 20:40 uur
Ik corrigeer zo vaak op deze site (zelfs albums die zeer onbelangrijk voor me zijn) en heb ook al eerdere Final 500 releases gecorrigeerd, maar deze keer laat ik het eens aan een ander, aERodynamIC.
0
geplaatst: 12 mei 2021, 14:20 uur
Dit is gewoon een onvervalste sfeervolle, goed gemusiceerde plaat. Je hebt de kwaliteitsvolle songs en je hebt de instrumentale stukken die je meeslepen. Een plaat met een verhaal en eveneens zalig om bij weg te dromen. Een Belgische band die gerust wat meer van dit werk mag uitbrengen, er schemert steeds een melancholie door hun muziek waar ik geen genoeg van krijg.
* denotes required fields.
* denotes required fields.