America is een van mijn favoriete bands uit de jaren zeventig....helaas kan ik dat niet zeggen over de jaren tachtig. Het -plichtmatige- uitbrengen van 1 album per jaar komt hun muze niet ten goede. Dat werd al wat duidelijker in de laatste helft van de jaren zeventig, maar zet zich m.i. ook door i.i.g. in de eerste helft van de jaren tachtig. Weg is de drijfveer en de vaart in de muziek, de warme klanken van hun akoestisch spel en de samenzang. Dit alles wordt ondergesneeuwd door het kille geluid van de drums en een overdaad aan synthesizers. Kan hier geen nummer naar voren halen die met gemak mijn aandacht kon vasthouden. Geplaatst in die tijd, zal het er nog wel mee door kunnen, maar te weinig om nu nog overeind te blijven.