Niklas Paschburg - Oceanic (2018)

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, voor de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR First Listen

Hmm, NPR noemt het één van de mooiste albums van 2018... nu al?

Ik waag me wel aan een paar nummers, ook als NeoKlassiek niet mijn ding is maar ik wel van een fijn piano kan genieten.

In het neoklassieke genre en dan vooral die van de piano en electronic, zie ook Nils Frahm, heb ik altijd het gevoel dat men het te mooi en te dramatisch wil maken en daarom is het voor mij al snel kitsch. Helaas is dat hier ook het geval, het kan zo achter een docu of een promofilmpje, nergens spannend, nergens gevoellig, gewoon niks.

Dat het genre wel spannende platen op kan leveren bewijst Marsen Jules hier. Marsen Jules Trio - Présence Acousmatique (2013)

Maar wel mooi artwork.

Klopt, mede daarom ben ik dit ook gaan luisteren.

Ik denk trouwens dat veel mensen dit wel mooi gaan vinden.

Nog zo een: !K7, hoes, en een goeie naam voor een artiest, denk je "dat zit wel gebeiteld".

Welnu voor menigeen zal dit ideale muziek zijn om zichzelf te zoeken en te vinden, uit de knoop te gaan bij de haptonoom, af te draaien in de wachtkamer bij de tandarts, of om aan de lijn te blijven hangen bij een call center.

Frahm en Arnalds worden genoemd als referentiepunt en dat is misleidend, zij klinken echt anders. Dit zou je zo achter Bilitis 2 kunnen plakken zonder dat het disruptief zou werken.

Maar wel zo'n hoofd dat er ondersteboven gezien weer precies hetzelfde uitziet. Hier in Roffa onderscheidt je je daarmee niet.

In het neoklassieke spectrum van wonderschoon naar kitsch, zit deze helaas te dicht op dat laatste.

Fijn album! kitsch ken ik grotere voorbeelden van.