Bongwater - Too Much Sleep (1989)

Aangezien ik een ongelooflijke hoeveelheid muziek in mijn bezit heb (lp's, cd's , maar ook nog cassettes) zijn deze over het gehele huis verspreid en heb ik geen idee wat ik soms allemaal bezit. Zeker bij de lp's zie ik soms titels waar ik geen enkele voorstelling meer bij heb. Waaronder dus deze plaat. Waar gekocht, geen idee , maar ik vermoed bij de Vinylloods. Wat voor muziek, ook geen idee. Dus opzetten, achtergrond informatie opzoeken en kijken wat ik er zelf van vind. Als eerste heb ik de lp en niet de cd, zodat ik maar 13 nummers heb. Bongwater bestaat hoofdzakelijk uit Kramer en Ann Magnuson en komen uit het New York waar zo eind jaren 80 begin 90 een wat art poppy achtige stroming was. Totaal langs mij heen gegaan. Kramer is ook eigenaar van Shinny Records waar deze plaat ook is uitgegeven. Een redelijk alternatief experimenteel label, ik blijk nog een plaat van dit label te hebben van Lida Husik. Ook maar weer eens beluisteren.
Terug naar deze plaat, wat voor muziek is het ? Als eerste denk ik aan psychedelische freakachtige folk/prog met daarin heel wat jaren 60/70 invloeden. Een cover , die niet op mijn lp staat is van Kevin Ayers. Dat er jaren 60 /70 invloeden zijn blijkt al uit de voorkant van de hoes, dat zou qua typographie zo maar een Black Sabbath of Saxon plaat kunnen zijn. Maar de gehele plaat heeft iets van neem het niet al te serieus. Er zitten soms prachtige jaren 60 achtige nummers tussen, maar dan weer flarten gesprekken, applaus, van alles komt er tussen. En wat moet je met titels als Khomeini died tonight. Een intrigerend album, net als de uitklaphoes. Op de achterkant staan links 16 portretten van jonge vrouwen, met daaronder namen van (christelijke) stromingen, zoals presbyterian, dutch reform, baptist. Automatisch kijk je dan in hoeverre de vrouw bij zo'n stroming hoort. Aan de rechterkant heb je 16 huiselijke gebruiksvoorwerpen en daaronder staan de roepnamen van vrouwen, Ursula Carol etc. Vanzelfsprekend leg je links en rechts naast elkaar en probeer je verbanden te leggen, maar persoonlijk kom ik niet ver. Kunstzinnig, avant garde achtig, art pop, freak folk, psychedelische prog, maar alles met een knipoog en zonder ook maar één keer echt serieus genomen te willen worden, dat is deze plaat. De volgende platen van Bongwater gaan verder op deze weg. Erg leuk en ik hou vanaf nu tweedehands Shinny-label platen goed in de gaten. Wie weet wat voor ontdekkingen er nog volgen.