Stryper - God Damn Evil (2018)
mijn stem
9 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Frontiers
-
Take It to the Cross (4:55)
-
Sorry (3:55)
-
Lost (3:43)
-
God Damn Evil (4:05)
-
You Don't Even Know Me (4:10)
-
The Valley (4:14)
-
Sea of Thieves (3:40)
-
Beautiful (4:01)
-
Can't Live Without Your Love (4:44)
-
Own Up (3:43)
-
The Devil Doesn't Live Here (3:25)
0
jakkepoes
geplaatst: 15 maart 2018, 15:04 uur
Op YouTube staat het nummer Sorry voor de liefhebbers. Klinkt zoals we van ze gewend zijn. Solide heavy metal.
Stryper - "Sorry" (Official Music Video) - YouTube - m.youtube.com
Stryper - "Sorry" (Official Music Video) - YouTube - m.youtube.com
0
geplaatst: 21 april 2018, 22:13 uur
Begin deze eeuw leek Stryper een beetje zoekende. Maar in de 10's heeft de band zijn draai helemaal gevonden. Het begon met het uitstekende The Covering. Die nummers van hun helden opnemen heeft hen weer op het juiste pad gebracht.
Op God Damn Evil wordt opnieuw gespeeld met de balans tussen rock en metal. Het levert uitsluitend sterke nummers op met onderling genoeg afwisseling. Een langer nummer met avontuurlijke opbouw had echter niet misstaan. Wat dat betreft is Stryper misschien wat te conservatief.
Bassist Tim Gaines doet weer eens een keer niet mee maar zijn vervanger Perry Richardson (voorheen FIreHouse) doet het prima.
Op God Damn Evil wordt opnieuw gespeeld met de balans tussen rock en metal. Het levert uitsluitend sterke nummers op met onderling genoeg afwisseling. Een langer nummer met avontuurlijke opbouw had echter niet misstaan. Wat dat betreft is Stryper misschien wat te conservatief.
Bassist Tim Gaines doet weer eens een keer niet mee maar zijn vervanger Perry Richardson (voorheen FIreHouse) doet het prima.
0
geplaatst: 2 juli 2025, 20:48 uur
Met de nodige moddersmijterij was Tim Gaines bij Stryper vertrokken. Hij is tegenwoordig als sessiemuzikant actief in de country. Nieuw was Perry Richardson, zoals Kronos zeven jaar geleden al noemde; blijkens de kleine lettertjes was John O'Boyle bassist van dienst tijdens de opnamen. Hij speelt normaliter op Michael Sweets solowerk.
Hierboven en elders lees ik vooral positieve verhalen over God Damn Evil, ik word echter niet enthousiast. Qua stijl ligt alles wel vast, verrassingen kom ik niet tegen. Dat hoeft ook niet, als de composities maar goed zijn en die mis ik. Kennelijk behoor ik daarin tot een minderheid.
De scream van gastzanger Matt Bachand in opener Take It to the Cross is grappig, maar na tweemaal gaat het refrein me al vervelen. Zo blijft het in de meeste gevallen, terwijl de heren wel degelijk lekker musiceren. Er is echter weinig waarbij ik word gepakt door een melodie- of gitaar- of wat voor lijn dan ook. Veel midtempo werk, zeg maar op de wijze van klassieker To Hell with the Devil; het titelnummer lijkt zelfs een deel 2 daarvan. Vooral de eerste helft van het album lijdt hieronder.
Uitzonderingen zijn er. Allereerst het langzame, slepende You Don't Even Know Me. Dit door de riff en de melodie in de coupletten. Later wordt het uptempo.
Het eveneens trage The Valley, gebaseerd op psalm 23, slaagt erin om bij vaker afspelen te groeien; de tekst van de originele tekstschrijver (hij leefde zo'n 3000 jaar geleden) is tijdloos en het gitaarduel tussen frontman Michael Sweet en gitarist Oz Fox appetijtelijk.
Eindelijk is er dan weer uptempo werk dankzij het aardige Sea of Thieves met opnieuw een pakkend solodeel; het refrein van Beautiful mag er zijn, maar dit is weer zo'n midtempo nummer.
Net als ik in slaap sukkel, is daar de felle uitzondering The Devil Doesn't Live Here, waar de groep nog eens duidelijk maakt wat de missie is, terwijl Robert Sweet zijn drumstel in de hoogste versnelling zet en Fox een gemene solo neerzet.
Wie graag kalmere, melodieuze metal hoort zal enthousiaster zijn dan ik. Mijn indruk is dat de werkwijze van Stryper (Michael Sweet sluit zich gedurende enkele dagen op en schrijft in zijn eentje alle nummers) zijn keerzijde heeft. Jammer dat Fox zo weinig schrijft... Maar zoals gezegd: ik schijn een uitzondering te zijn.
Hierboven en elders lees ik vooral positieve verhalen over God Damn Evil, ik word echter niet enthousiast. Qua stijl ligt alles wel vast, verrassingen kom ik niet tegen. Dat hoeft ook niet, als de composities maar goed zijn en die mis ik. Kennelijk behoor ik daarin tot een minderheid.
De scream van gastzanger Matt Bachand in opener Take It to the Cross is grappig, maar na tweemaal gaat het refrein me al vervelen. Zo blijft het in de meeste gevallen, terwijl de heren wel degelijk lekker musiceren. Er is echter weinig waarbij ik word gepakt door een melodie- of gitaar- of wat voor lijn dan ook. Veel midtempo werk, zeg maar op de wijze van klassieker To Hell with the Devil; het titelnummer lijkt zelfs een deel 2 daarvan. Vooral de eerste helft van het album lijdt hieronder.
Uitzonderingen zijn er. Allereerst het langzame, slepende You Don't Even Know Me. Dit door de riff en de melodie in de coupletten. Later wordt het uptempo.
Het eveneens trage The Valley, gebaseerd op psalm 23, slaagt erin om bij vaker afspelen te groeien; de tekst van de originele tekstschrijver (hij leefde zo'n 3000 jaar geleden) is tijdloos en het gitaarduel tussen frontman Michael Sweet en gitarist Oz Fox appetijtelijk.
Eindelijk is er dan weer uptempo werk dankzij het aardige Sea of Thieves met opnieuw een pakkend solodeel; het refrein van Beautiful mag er zijn, maar dit is weer zo'n midtempo nummer.
Net als ik in slaap sukkel, is daar de felle uitzondering The Devil Doesn't Live Here, waar de groep nog eens duidelijk maakt wat de missie is, terwijl Robert Sweet zijn drumstel in de hoogste versnelling zet en Fox een gemene solo neerzet.
Wie graag kalmere, melodieuze metal hoort zal enthousiaster zijn dan ik. Mijn indruk is dat de werkwijze van Stryper (Michael Sweet sluit zich gedurende enkele dagen op en schrijft in zijn eentje alle nummers) zijn keerzijde heeft. Jammer dat Fox zo weinig schrijft... Maar zoals gezegd: ik schijn een uitzondering te zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.