Dollar Brand/Don Cherry/Carlos Ward - The Third World-Underground (1974)
mijn stem
geen stemmen
Zuid-Afrika / Verenigde Staten
Jazz / Avant-Garde
Label: Trio
-
Don's Song (7:38)
-
Cherry (12:14)
-
Bra Joe from Kilimanjaro (7:46)
-
Jabulani-Easter Joy (5:28)
-
Waya-Wa-Egoli (3:20)
-
Swazi (1:37)
-
Wayeah-Wayeah-O (2:03)
0
Soledad
geplaatst: 26 april 2019, 13:45 uur
Met: Don Cherry (trompet, percussie, vocalen), Carlos Ward (alt sax, percussie, vocalen), Dollar Brand (piano, vocalen)
Een zeer voor de hand liggende samenwerking maar het is helaas bij deze ene keer gebleven: freejazz gigant Don Cherry meets mijn grote held Abdullah Ibrahim, hier nog Dollar Brand geheten. Daarop aangevuld door de uitstekende saxofonist Carlos Ward. En net zo jammer is het dat deze muziek zo lastig verkrijgbaar is. Des te gelukkiger ik ben met mijn uitgave op LP
Dit is spirituele muziek tot in den top: u kent het wel, zonder de welbekende cliché's maar vanuit de volle oprechtheid door topmuzikanten. Don Cherry is één van de meest sensitieve freejazz trompettisten die ik ken en hij zat hier nog vol in zijn naar mijn mening sterkste periode ('60's tot aan '73). Carlos Ward komt regelrecht uit de 'Black Spiritual Jazz' movement uit de states. De hysterische schoonheid van Don's spel, de diepe soul van Ward en de modale Afrikaanse drone's van Ibrahim zijn zo'n grandioze combinatie. Ze voelen elkaar zo ontzettend goed aan: de hele muziek is vooral op elkaar gericht. Dan nog de schone mantra-achtige composities van Ibrahim die hier worden vertaald en je hebt een uiterst fascinerend plaatje dat je rustig in een trance wikkeld. Dat het geheel live is speelt hierbij ook mee: het verhoogt het spontane impro gehalte.
Heb ik nog iets te klagen? Natuurlijk: ik mis Johnny Dyani
Een zeer voor de hand liggende samenwerking maar het is helaas bij deze ene keer gebleven: freejazz gigant Don Cherry meets mijn grote held Abdullah Ibrahim, hier nog Dollar Brand geheten. Daarop aangevuld door de uitstekende saxofonist Carlos Ward. En net zo jammer is het dat deze muziek zo lastig verkrijgbaar is. Des te gelukkiger ik ben met mijn uitgave op LP
Dit is spirituele muziek tot in den top: u kent het wel, zonder de welbekende cliché's maar vanuit de volle oprechtheid door topmuzikanten. Don Cherry is één van de meest sensitieve freejazz trompettisten die ik ken en hij zat hier nog vol in zijn naar mijn mening sterkste periode ('60's tot aan '73). Carlos Ward komt regelrecht uit de 'Black Spiritual Jazz' movement uit de states. De hysterische schoonheid van Don's spel, de diepe soul van Ward en de modale Afrikaanse drone's van Ibrahim zijn zo'n grandioze combinatie. Ze voelen elkaar zo ontzettend goed aan: de hele muziek is vooral op elkaar gericht. Dan nog de schone mantra-achtige composities van Ibrahim die hier worden vertaald en je hebt een uiterst fascinerend plaatje dat je rustig in een trance wikkeld. Dat het geheel live is speelt hierbij ook mee: het verhoogt het spontane impro gehalte.
Heb ik nog iets te klagen? Natuurlijk: ik mis Johnny Dyani
* denotes required fields.
* denotes required fields.