Gotthard - Domino Effect (2007)

Ik ben erg benieuwd naar dit nieuwe album van Gotthard. Ik heb al diverse positieve recensies gelezen, waar in men unaniem zeer lovend was over het nieuwe album van deze sympathieke Zwitsers.

Ik maakte met het vorige album Lipservice kennis met Gotthard. Die uitstekende, modern aandoende hardrockplaat beviel mij direct. Het was voor mij een van de allerbeste releases van 2005.

Ik ben benieuwd of Domino Effect (leuke titel trouwens!) mij ook op dusdanige manier weet te verrassen. Ik zal de plaat binnenkort eens gaan beluisteren bij de platenboer

Ik heb dit album gekregen van iemand die in Zwitserland woont, omdat die dacht dat ik dit soort muziek wel leuk vond. Zekerssss. Dit is een heerlijk album. Gotthard staat nu ook in het rijtje favo bands van mij, en daar moet je wat voor doen (Nightwish & Queen zijn ook de gelukkigen). Maar ik raad iedereen aan om dit album te kopen. Ik ga zeker meer CD's van deze band kopen

Weinig bands die anno 2007 nog zoveel emotie in hun muziek weten te leggen... van een 3,5* naar een 4*.
Falling en Letter to a Friend zijn werkelijk prachtig, en het rockt ook nog eens lekker hier en daar.

Voor iedereen die de Hardrock een warm hart toedragen.
Goede nummers met een goede zanger, meer wil ik niet.
Luister ook naar hun vorige 'Lipservice", die is nog beter.

z'n voorganger Lipservice is een stuk beter. hij is niet slecht maar een beetje eenvoudig en simpel. Er staan niet echt hoogtepunten op. Beetje teleurstellend album.

Het is maar hoe je het ervaart. Voor mij is de helft hoogtepunt.

Vreselijk dat de leadzanger is verongelukt en overleden

Na het fenomenale Lipservice is deze ietsje minder. Maar dat is niet erg want dat is nog steeds retegoed!! Een iets moderner geluid (vooral hoorbaar in de gitaarsound) wat prima bevalt. Hardrock met hart en ziel zoals tegenwoordig (helaas) nog maar zelden wordt gemaakt. En superzanger Steve Lee (RIP) natuurlijk!! Man wat kon die beste kerel zingen zeg...

Fantastisch album met wijlen Steve Lee in een glansrol. Hij tilt de melodieuze hardrock naar een hoog niveau. Master Of Illusion opent sterk, het catchy refrein van The Oscar Goes To blijft dagenlang in je hoofd rondspoken. Verder staan hier ook een aantal mooie semiballads op.