David Shire - The Taking of Pelham One Two Three (1974)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Score
Label: Retrograde
-
Main Title (2:19)
-
The Taking (3:12)
-
Dolowitz Gets Killed (2:24)
-
Blue and Green Talk (2:04)
-
Money Montage (3:14)
-
The Money Express (4:34)
-
The Money Bag (1:46)
-
The Pelham's-Moving-Again Blues (3:14)
-
I'm a Police Officer / Renewing Disguises / Goodbye Green, Hello Garber, Goodbye Hippie / Smoking More, Enjoying It Less (3:04)
-
Mini-Manhunt (1:56)
-
End Title (3:05)
0
geplaatst: 17 augustus 2018, 22:24 uur
Geheel in de tijdsgeest schreef Shire een score met funky en jazzy elementen die nog altijd even aanstekelijk is al toentertijd. Vele andere componisten waagde zich aan een soortgelijk geluid met luide, aanstekelijke blazers, swingende bastonen en big band. Het grote, algemene verschil is de nuances in toon, waar andere werken meer naar een zekere lichtheid neigde, wist Shire een duistere, dissonantie toe te voegen. De welbekende twaalftoonstechniek biedt precies hetgeen, zei het in chromatieke wijze van uitvoering van oa. de blazerrs, waardoor Pelham zeer karakteristiek oogt en een zekere spanning deze score domineert.
Ruim 20 jaar later, in een andere tijd, waren er componisten die voor bepaalde misdaadfilms films teruggrepen naar scores als die van Shire, Chris Boardman is daar het meest treffende voorbeeld van met zijn score van Payback in 1998. Niet alleen zijn er stilistische en thematische overeenkomstigheden tussen beiden films, maar Boardman maakt ook uitstekend gebruik van die ''twaalf tonen'' en andere kenmerken van Pelham.
Ruim 20 jaar later, in een andere tijd, waren er componisten die voor bepaalde misdaadfilms films teruggrepen naar scores als die van Shire, Chris Boardman is daar het meest treffende voorbeeld van met zijn score van Payback in 1998. Niet alleen zijn er stilistische en thematische overeenkomstigheden tussen beiden films, maar Boardman maakt ook uitstekend gebruik van die ''twaalf tonen'' en andere kenmerken van Pelham.
0
Simon Smith (crew)
geplaatst: 19 augustus 2018, 08:08 uur
neo schreef:
De welbekende twaalftoonstechniek biedt precies hetgeen, zei het in chromatieke wijze van uitvoering van oa. de blazerrs, waardoor Pelham zeer karakteristiek oogt en een zekere spanning deze score domineert.
Kun je hier iets meer over zeggen? Klinkt interessant, maar ik snap niet meteen wat je bedoelt.De welbekende twaalftoonstechniek biedt precies hetgeen, zei het in chromatieke wijze van uitvoering van oa. de blazerrs, waardoor Pelham zeer karakteristiek oogt en een zekere spanning deze score domineert.
* denotes required fields.
* denotes required fields.