The Dumplings - No Bad Days (2014)

The Dumplings.... zei me helemaal niks toen ik dit vandaag op lp cadeau kreeg.

Een bijzonder cadeau trouwens. Na zo'n tien jaar contact te hebben met een Roemeen, inmiddels woonachtig in Polen was er vandaag dan eindelijk een ontmoeting in Amsterdam.
Ik leerde hem kennen zoals zoveel MuM-maatjes: door muziek. In dit geval via Last.fm.

Een herkenbare muzieksmaak en daarna ook persoonlijke herkenning zorgde voor een inmiddels tienjarig contact. MSN, Skype, Facebook: allemaal mooie middelen, maar niets zo mooi als een real life ontmoeting met wederzijdse partners, drankjes en goed eten. En als je dan een verrassing uit Polen krijgt in de vorm van deze lp is dat vanaf nu een mooie herinnering aan wat muziek ook met mensen kan doen: verbinden.

Ik blijf erbij dat echte muziekliefhebbers zoals ook op deze site toch een bepaald slag mensen zijn die elkaar weten te vinden door wederzijdse muziekliefde.

The Dumplings maken pop met een alternatief randje. De meeste nummers gezongen in het Engels, maar een aantal ook in het Pools. De zangeres heeft een fijne stem, de nummers klinken niet al te zwaar, maar zijn zeker ook geen huppelpop. Toegankelijk en vriendelijk.

Zelf zou ik het misschien links hebben laten liggen, maar toch past het ook wel bij me (gek genoeg voel ik een soort Songfestival randje, alhoewel dat onterecht is), en door de hele geschiedenis is het een plaat om te koesteren: vier de muziek en vier vriendschappen. Daar staat No Bad Days nu voor wat mij betreft. En het was zeer zeker geen slechte dag vandaag!