Front Line Assembly - Implode (1999)

Implode is één van de meest alles-omvattende releases van Front Line Assembly. En daarmee bedoel ik dat de band werkelijk alles uit de kast heeft getrokken om een album af te leveren waarin álle kenmerken die een FLA-album zo goed maken, volledig naar voren komen.
Voorganger Flavour of the Weak had de neiging zo nu en dan wat afwijkend en geforceerd over te komen (mede door toedoen van nieuwkomer Chris Peterson die de heilige Rhys Fulber verving). Maar op Implode brandt het heilige vuur als nooit te voren.
Het mooie van Implode is de geweldige afwisseling die de band binnen de diverse nummers heeft weten te leggen. Maar tegelijkertijd klinken alle nummers herkenbaar en effectief: hard, scherp, enorm ritmisch, sfeervol, filmisch....ja, zelfs mooi!

De eerste 3 nummers knallen er geweldig in. "Retribution" opent herkenbaar en vertrouwd en warmt de boel lekker op.
Echter is het bij "Fatalist" waarop de band pas écht lekker los gaat. Een heerlijk nummer vol afwisseling en met een geweldig, onweerstaanbaar refrein.
"Prophecy" maakt vervolgens weer gehakt met de vorige 2 nummers. Een lekker zwaar hakkend stuk industrial-muziek zoals alleen FLA deze kan maken. Het ongelooflijk dichtgesmeerde geluid herbergt een hoop wat de aandacht opeist: de hakkende metal-gitaren die spaarzaam opduiken, de ene na de andere synth-laag die bovenop de vorige wordt gegooid, de raspende, ruwe vocalen van Bill Leeb die overal bovenuit klinken. Erg sterk gewoon!!
En dan volgt "Synthetic Forms": één van de meest sfeervolle FLA-composities die ze hebben gemaakt. Volledig instrumentaal, maar persoonlijk vind ik dat één van de sterkere kanten van FLA. Op dit nummer klinken ze zelfs als één van de vele zij-projecten van FLA, namelijk als een blend van Intermix en Delerium. Herkenbaar hier zijn de vele samples uit de muziek en films van Alien en Event Horizon die overigens ook op de rest van het album bij vlagen voorbij komen. In ieder geval, sterk klinkt het in ieder geval!
"Falling" lijkt een ballad te zijn, maar wat voor één. Hier laat Bill ook horen dat hij ook met weinig kwaadaardigheid en vervorming in zijn stem, toch op een bepaalde manier huiveringwekkend, maar ook mooi uit de hoek kan komen.
"Don't Trust Anyone" is semi-instrumentaal en laat andermaal een herkenbare, doch ook wel een opvallende kant van de band horen. Eentje die je alleen kan doorgronden, als je het nummer op je in laat werken. Het is hier wederom het ongelooflijke contrast tussen sfeer en ritmiek waarmee de band zo geweldig voor de dag komt, die het nummer z'n smoelwerk geeft.
"Unknown Dreams" lijkt qua sound wel wat op "Falling". Een voor FLA-begrippen rustig nummer die vanwege z'n onderhuidse karakter en wederom opvallende en sterke refrein naast de rest van de nummers opvalt.
"Torched" laadt de boel weer flink op en houdt de vaart erin. Niet per se het beste of opvallendste nummer, maar hij volstaat t.o.v. de rest.
"Machine Slave" klinkt weer een stuk gemener en lomper en laat horen dat het donkere, dreigende en venijnige karakter van FLA's muziek toch vooral de doorslaggevende factor van hun stijl is.
Maar verrassend en toch ook wel afwijkend sluit FLA dit gedenkwaardige album af met "Silent Ceremony", die qua stijl teruggrijpt op "Synthetic Forms" en dit album op sfeervolle en sterke wijze afsluit.

Implode is een geweldig album van FLA en zeker één van hun beste. Hun stijl is op dit album uitstekend ontwikkeld en alle factoren, kenmerken en stijlpatronen zijn samengesmolten tot een geweldig, evenwichtig geheel.
Kenners beschouwen Implode samen met Tactical Neural Implant als het beste wat de band in de jaren '90 heeft voortgebracht, omdat hun sound hier zo goed wordt neergezet.
Echter ben ik van mening dat zo'n beetje élk album van FLA zijn kwaliteiten kent. En dat is ook de reden dat ik dit album 4 punten geef. Het is inderdaad erg goed, maar persoonlijk knalt deze er niet per se bovenuit. Puur vanwege de simpele reden dat ik praktisch elk album van FLA goed vind. Ze ademen stuk voor stuk hun eigen karakter en de daarmee geleverde kwaliteit uit, ondanks het feit dat het op en top FLA blijft. En dat maakt hun muziek zo interessant.
Maar eerlijk is eerlijk: objectief gezien is Implode zeker één van hun beteren. Vandaar mijn enthousiaste reactie hierover!