Cul de Sac - China Gate (1996)

Uit het topic prog-album van de week opgepikt.... Lekker Post-rock album, die waarschijnlijk wel gewardeerd zal worden die de bekende post-rock bands ok vinden. Dus in mijn beleving zeker geen prog-album. 3,5 *

Is dit het prog-album van de week? Wat leuk. En dit is trouwens wel degelijk (neo)progrock, Bono.

Om maar weer te bevestigen dat al die prog varianten maar erg moeilijk uit elkaar te houden zijn.

Waar blijven trouwens de reacties?

Interessant album...

Ik dacht dat er wel wat zang zou komen, maar dat is dus niet zo...
Volledig instrumentaal, en niet slecht. Hier en daar erg knap en ook best sfeervol. Minpunt is wel die space dingen erin. Bij Madlib (hip-hop producer) vind ik dat ook soms wat storend. En hier dus ook. Ook duurt het album wat te lang. Het kon korter.

Op momenten erg boeiend en fascinerend, maar ook ietsje te gek soms en te lang.

3,5*, ik vind vooral het begin sterk, James Coburn is echt een nummer waarbij je heerlijk weg kunt dromen.

Ik heb hem nu een paar keer beluisterd en ik moet zeggen: het doet me tot nu toe erg weinig. Ik denk niet dat deze nog vaak aan zal staan hier, jammer.

Een lekker variërend plaatje. Het nummer "Nephente" doet mij denken aan de sound van Mono, en vindt ik tevens het beste nummer op dit album. Helaas zitten er ook een paar tegenvallende songs tussen, of zou dit een kwestie van vaker luisteren zijn.

Voorlopig een 3,5* maar met optie tot 4*

Zeer sterk neoprog album van Cul de Sac. Briljante synthesizers, noisy gitaren, lekker dreunende drums, waterige electronics en een soort van surfgitaargeluid maken dit album zo sterk.

Wat opvalt is de golfende strucuur van dit album. Soms zit hij er duidelijk in, maar bij het volgende nummer kan hij ook zo weer weg zijn. Ook de dromerige sound maakt dit album zo tof. Erg knap in elkaar gezet en dankzij sommige noise momenten ook erg fascinerend. Het album duurt vrij lang, maar opvallend is wel dat het ook zo weer voorbij was. Het album is vooral in het begin en op de laatste paar nummers erg goed, soms zakt hij in het midden ietsje weg om dan weer wakker geschud te worden door extreme fragmenten.

Het indrukwekkende James Coburn, het hallucinante Nephente, het surrealistische The Fourth Eye, het extreme Virgin Among Cannibals en het briljante Sakhalin vormen de hoogtepunten van deze mooie plaat. 4*

Sakhalin heb ik laatst ontdekt en dat is een heerlijk nummer. Doet me vanwege de surfgitaren ook wel een beetje denken aan Man Or Astroman. Is de rest in dezelfde trant of echt prog? Want dan laat ik het verder toch maar links liggen.

Trouwens opvallend dat dat nummer hierop staat, want het is al uit 1992.

Erg fijn album. De fijnste die ik van ze ken!

(Neo)prog- of postrock?... maakt niet uit natuurlijk welk labeltje. Ik heb deze evenwel in ieder geval ontdekt via Google - postrock. Dit album komt via die weg regelmatig voor op sites in albumlijstjes met leuzen als "essentieel" en/of "beste" en/of "baanbrekend" en/of "pionier postrock" etc. Of dat nu wel allemaal zo is weet ik niet, maar het geeft wel aan dat dit de moeite waard is denk ik.

Met 4,5* krik ik even het wel erg matige gemiddelde hier wat op. Maar richting de 4* gemiddeld, wat dit album wel verdiend..., dat kan ik niet alleen teweegbrengen natuurlijk...