Ashley Campbell - The Lonely One (2018)

Glen Campbell overleed vorig jaar na de laatste jaren van zijn leven te hebben geleden aan de ziekte van Alzheimer. De jaren daarvoor liet de country legende zich qua vrouwelijk schoon niet onbetuigd. Hij was nog niet getrouwd of hij had de ovolgster alweer uitgezocht. De teller bleef steken op 4 huwelijken en 9 kinderen. De allerlaatste was Ashley. Ashley kreeg de muziek dus met de paplepel ingegoten. Al vroeg leerde ze banjo spelen, niet veel later gevolgd door de akoestische gitaar en de piano/toetsen. Trots is ze op haar afkomst, maar ze wil benadrukken dat ze in muzikale zin niet gezien wil worden als de dochter van, maar gewoon als de artieste Ashley Campbell. Dat dat volkomen terecht is bewijst ze op het bijzonder veelzijdige debuut, dat werd geproduceerd door haar broer en waarvoor ze zelf alle nummers dan wel schreef of meeschreef. Die nummers zijn deels poppy, deels country en soms wat American songbook achtig. De meeste nummers zijn van een prima niveau, met een paar hoogtepunten (o.a. het titelnummer en I wish I wanted to) en een enkel minder nummer (We can be friends). Haar stem klinkt weliswaar ietwat kinderlijk, maar mij stoort dat geenszins. Dat ze de eerder genoemde instrumenten perfect beheerst en het album daarmee van een heerlijke saus voorziet is bovendien een dikke plus en haar vriendelijke en best wel aantrekkelijke voorkomen maken het er natuurlijk ook niet minder op. Ashley Cambell uit Phoenix Arizona laat nu al zien dat ze prima op eigen benen kan staan en een prachtige toekomst voor de boeg heeft. Begin september is ze te zien in de Melkweg.

De hoes is alvast uitnodigend. Oogt als een fijn plaatje voor de zomer.

Hendrik68 verwoordt het hieronder zo goed dat ik er weinig aan toe te voegen heb. Het is ook inderdaad die fijne zomerse plaat die ik zelf al verwachtte, maar tegelijkertijd beter dan de hoes zou vermoeden. Luchtig, maar goed geschreven, afwisselend en onderscheidend.

Doet me wat dat betreft aan de eerste Kacey Musgraves denken: poppy en lieflijke zang voor countrybegrippen, maar wel degelijk goed in elkaar stekend. Zeker voor een debuut erg sterk.