Procol Harum - Still There'll Be More (2018)

Goed overzichtsdubbelalbum van 50 jaar Procol Harum. Esoteric heeft inmiddels wel bewezen hoe een remaster moet klinken, dus het geluid zal in orde zijn. Dat liet bij voorgaande verzamelaars wel eens te wensen over.
Natuurlijk lang niet volledig. Zie het als een kennismaking. Maar dan wel een hele representatieve.

En voor de verzamelaar is er ook deze uitputtende box set verschenen:
Still There'll Be More: An Anthology 1967-2017: Amazon.co.uk: Music
Die laat ik maar aan mij voorbij gaan.

Sinds de dood van Gary Brooker, op 19 februari dit jaar, ben ik alle albums van de band opnieuw langsgegaan om voor mezelf tot een soort slotsom te komen. Eerder al had ik deze verzamelaar aangeschaft, vooral vanwege het geluid en de hiaten in mijn verzameling.

Procol Harum is een karakterband. Ze durfden een eigen weg te gaan. Tekstschrijver Keith Reid ging moeilijke en duistere onderwerpen niet uit de weg. En op modegrillen waren ze moeilijk te betrappen. In de basis was er wel steeds een verbinding met klassieke muziek, zonder de symfonische (mellotron) weg in te slaan zoals The Moody Blues. Het bleef allemaal aards, stevig, wat somber soms, en in stijl variërend van lieflijke pianosongs tot snoeiharde bluesrock.

De Esoteric-uitgave is heel goed verzorgd en klinkt uitstekend. Dat zal ook wel gezegd kunnen worden van de serie heruitgaven van alle albums die in in hetzelfde jaar verscheen op dit label. Maar gezien het toch wel pittige prijskaartje had ik dat er net niet voor over.

Nu heeft Procol Harum over de gehele breedte van hun discografie niet altijd bijster sterke albums afgeleverd. Ninth (1975) en Prodigal Stranger (1991) bijvoorbeeld bevatten wel een paar aardige nummers, maar zijn de integrale albums echt nodig in je collectie? Ik dacht het niet. Als je al een volledig album in huis wilt halen, dan is Grand Hotel (1973) zeker geen slechte keus.

De singles A Whiter Shade of Pale en Homburg, die de band steevast op ieder concert speelde, staan er natuurlijk terecht op aan het begin van deze compilatie. En ook van het laatste album Novum (2017) zijn twee nummers meegenomen.
Nummer 13 en 14 komen van Live in Concert with the Edmonton Symphony Orchestra (1972) en zijn bijzonder fraai en overdonderend uitgevoerd.
Favorieten zijn verder: Repent Walpurgis, Whaling Stories, A Salty Dog, Simple Sister, Broken Barricades, Look to Your Soul/ Grande Finale, Grand Hotel, Pandora's Box, Something Magic, An Old English Dream en The Only One.