David Grubbs - The Thicket (1998)

Sterk, doch typisch Drag City album van David Grubbs. De man heeft al een hele carriere opgebouwd, maar het lijkt wel alsof hij op MusicMeter compleet genegeerd word. Hij was ooit lid van het geweldige Gastr Del Sol met Jim O' Rourke en van die man lijkt hij het 1 en het ander geleerd te hebben.

Het album is als het ware een tweedeling tussen folklore en pure avant-gardistische escapades. Er is een typisch folknummer en dan komt er achteraan een prachtig geluidsexperiment. Deze tweedeling is foutloos geslaagd. Niet alleen Grubbs is van grote waarde op deze plaat, ook andere grote muzikanten doen mee. Onder meer Tony Conrad op viool, John McEntire op drums, John Abrams op bass, Ernst Kirche op de hoorn en Jow Bischop op de trompet. Ze hebben allemaal ook een duidelijke bijdrage op de plaat. Vooral Tony Conrad laat zijn uitzonderlijke gave horen op het geluidsexperiment On Worship, dat vol zit met geweldige drones.

Duidelijk een sterk album van deze muziekleraar. Het is geen vraag waarom hij les geeft in teksten schrijven. De teksten zijn van exceptionele klasse, vooral op het openingsnummer, The Thicket. Sterk album vol met toegankelijke muziek, maar ook ontoegankelijke avant-garde muziek met angstaanjagende drones die tegelijk rustgevend zijn en als meditatie aanvoelen. 4*

Ik ken het solowerk van David Grubbs nog niet zo lang. Eigenlijk pas sinds An optimist notes the dusk uit 2008. Ik ben dus met het beluisteren van zijn werk zo'n beetje achterstevoren gegaan. Waar ik eerder genoemd werk al erg goed vond, staat deze misschien wel op de hoogste eretrede. Uiterst sterke nummers. Grubbs heeft vaak van die typische vondsten. Ik kan ze (nog) niet zo goed omschrijven, maar sommige overgangen, bruggetjes zijn echt geniaal. Sowieso een prachtig album dat me met 7 stemmen wat onderbelicht lijkt.