Roc Marciano - Rosebudd's Revenge 2: The Bitter Dose (2018)

Oei oei oei, wat een heerlijk album. Ik vind hem beter dan zijn voorganger en dat komt vooral door de heerlijke producties. Ik merkte dat ik Rosebudd's Revenge 1 heel graag heel tof wilde vinden, maar dat ik eigenlijk alleen maar een paar tracks heel tof vond. Rosebudd's Revenge 2 daarentegen vind ik gelijk vet van begin tot eind.

Kan 'm ook weer waarderen, al heb ik beter gehoord van Roc. Moet er nog wel een beetje inkomen. Misschien was het er vandaag ook het weer niet voor.

De samples hierop zijn f*cking nuts, en daarom bevalt deze beter dan RR. Ik heb hem voorlopig even hoog zitten als Marcberg en Reloaded, maar in vergelijking met die twee albums is dit een stuk experimenteler. Ontzettend creatief album.

Little monkeys tryna front I thought I told you not to speak

Had een hele jonge Roc eens horen featuren bij Busta maar het was niet voordat ik dit nummertje, Power, voor de grap eens aanslingerde dat de liefde van mijn kant echt begon. Al vanaf de eerste zinnen waarmee hij het inleidt voel je waar hij op doelt en laat het zich raden wat hij zoal heeft geleefd.

En nu, enige tijd later, een van mijn altijd favoriete artiesten wel.