Praying Mantis - Gravity (2018)
mijn stem
12 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Frontiers
-
Keep It Alive (6:00)
-
Mantis Anthem (6:34)
-
Time Can Heal (3:40)
-
39 Years (4:16)
-
Gravity (5:43)
-
Ghosts of the Past (5:03)
-
Destiny in Motion (5:11)
-
The Last Summer (4:38)
-
Foreign Affair (6:33)
-
Shadow of Love (4:44)
-
Final Destination (5:19)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 19 mei 2018, 11:18 uur
Sinds 1976 bestaan ze al en ik heb een boontje voor Praying Mantis, melodieuze Rock met een randje Metal in de vaak fikse gitaarsolo's en twin gitaarpartijen, maar dat was vroeger, voor mij culminerend in het o zo leuke album Forever in Time. Bij Praying Mantis hebben vroeger nog drummer Clive Burr (RIP) en Dennis Stratton gespeeld, beiden bekende namen voor de Iron Maiden fans.
Net als voorganger Legacy uit 2015 werd dit album ingezongen door de Nederlandse zanger John “Jaycee” Cuijpers, bekend van enkele tribute groepen én van gastrollen in Ayreon, dus dat zit goed. Hij is een goede zanger maar er staan te veel te kalme nummers op, er mocht weer pit inzitten (meer tempo ook maar goed, voor mij kan het nooit genoeg vooruit gaan).
En toch, bij mijn toevoeging vermeldde ik als genre “Rock / Metal”, maar die Metal mag ik hier weglaten want buiten een aantal oplevingen is dit toch soft, zelfs voor Praying Mantis normen. Keep It Alive, 39 Years en Final Destination kunnen er mee door maar dit ontgoochelt mij toch een beetje. Niet alles uit de stal van Frontiers blinkt dus.
Net als voorganger Legacy uit 2015 werd dit album ingezongen door de Nederlandse zanger John “Jaycee” Cuijpers, bekend van enkele tribute groepen én van gastrollen in Ayreon, dus dat zit goed. Hij is een goede zanger maar er staan te veel te kalme nummers op, er mocht weer pit inzitten (meer tempo ook maar goed, voor mij kan het nooit genoeg vooruit gaan).
En toch, bij mijn toevoeging vermeldde ik als genre “Rock / Metal”, maar die Metal mag ik hier weglaten want buiten een aantal oplevingen is dit toch soft, zelfs voor Praying Mantis normen. Keep It Alive, 39 Years en Final Destination kunnen er mee door maar dit ontgoochelt mij toch een beetje. Niet alles uit de stal van Frontiers blinkt dus.
0
geplaatst: 19 mei 2018, 12:38 uur
Dat bevestigt mijn indruk.
Hun vorige vond ik erg goed dus ik keek uit naar Gravitiy. Meestal beslis ik een plaat wel of niet te kopen na het beluisteren van korte fragmenten in de winkel. Geen waterdichte methode maar zo blijft de verrassing er wat in.
Dit album heb ik laten liggen omdat het inderdaad slappe hap lijkt.
Hun vorige vond ik erg goed dus ik keek uit naar Gravitiy. Meestal beslis ik een plaat wel of niet te kopen na het beluisteren van korte fragmenten in de winkel. Geen waterdichte methode maar zo blijft de verrassing er wat in.
Dit album heb ik laten liggen omdat het inderdaad slappe hap lijkt.
0
geplaatst: 19 mei 2018, 12:55 uur
Jammer om te lezen want ook ik vond de voorganger zeer genietbaar! Helaas trekken ze die lijn dus niet door. Ga 'm toch nog zelf even luisteren via Spotify. Je weet maar nooit 
0
geplaatst: 1 februari 2019, 13:19 uur
Vandaag dit album maar weer eens opgezet. Tjonge, toch wel een dijk van een plaat hoor! Evenals Uriah Heep nog zo'n oudje waarvan de recente album prima te versmaden zijn. Zo goed als de vorige is deze misschien niet. Maar veel scheelt het niet vind ik. Heerlijke melodieuze hardrock die inderdaad niks (meer) met metal te maken heeft. Zanger John Cuijpers steelt wederom de show met zijn prachtige vocalen. De melodielijnen zijn in bijna alle songs onweerstaanbaar. Maar ook muzikaal is dit album weer van topniveau. Fraaie gitaarpartijen in dienst van de songs en ook de solo's zijn prima. Het album is ook nog eens erg fijn geproduceerd. Ja dit Praying Mantis mag van mij op deze voet nog wel even doorgaan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.