Dimitri van Toren - De Gelaatstrek van een Lied (1969)

Psychedelische folk uit ons eigen koude kikerlandje.

Zo op zijn tijd, op een rustig moment met donker weer buiten, kan ik me weinig sfeervollere muziek bedenken.

4*

Ik doe met je mee . Verrassend mooi plaatje, weer een fijne ontdekking!

Plaat uit mijn jeugd! Thuis stond heel vaak dimitri van toren op, heel fijne muziek. De man treed trouwens nog steeds op.

Mooie sfeervolle hoes dat is al een goed begin. Verders herbergt het voor van Torens zijn doen wat meer psychedelische tintjes. De teksten zijn niet standaard en vertellen een dichterlijk verhaal, wat ook hetgeen is wat ik zo waardeer in de muziek van Dimitri van Toren. Zijn repertoire is zoveel meer dan Het Lied voor Kinderen en de evergreen He Kom Aan. Voor mij is dit zijn mooiste plaat die ik tot nu toe gehoord heb.

Ik heb wel wat met de Nederlandse muziek zo eind jaren 60 begin jaren 70. Ik kan genieten van muziek uit die tijd van Elly en Rikkert, Joost Nuissl, Liselore Gerritse, maar ook Boudewijn de Groot, Cornelis Vreeswijk, Willem Vermandere (is natuurlijk een Vlaming) en Gerard van Maasakkers. Allen hebben enerzijds als achtergrond wat folkachtige muziek en verrassende teksten. Hippie gehalte is regelmatig aanwezig. Je ziet bij de meeste artiesten dat men al snel het folkachtige wat los laat en dat de muziek meer mainstream wordt, waardoor het voor mij direct minder wordt. Dimitri van Toren had in deze tijd intensief contact met Elly en Rikkert en vooral de poëtische teksten is een overeenkomst. Dit is een prachtig rustig album, waarbij er Indische invloeden zijn door een citar, autoharp en tabla. Teksten die geen verhaaltjes zijn, maar puur poëzie, vaak niet helemaal te volgen of soms zelfs helemaal niet, maar het lijkt allemaal wel te passen. En soms zo maar een regel die je pakt, die je aangrijpt. De eerste platen van Dimitri hebben deze speciale sfeer en teksten, later wordt het wel wat minder qua teksten, maar vooral qua muziek.