The Winter Sounds - Maximum Reality (2018)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Logica Sonica
-
Heartbeats (3:29)
-
Freebird (3:27)
-
Four Summers (3:28)
-
Nineteen (2:48)
-
Keep It Reel (4:01)
-
Carved (3:13)
-
Perfect (2:59)
-
Don't Force It (3:47)
-
Happens Fast (3:01)
-
Real Life Is Hard (4:06)
-
Earth After a Thunderstorm (3:46)
-
Meteor (3:35)
0
geplaatst: 3 maart 2018, 22:25 uur
Die hoes. Brrrrr. Hoe slecht. En toch werd ik nieuwsgierig dus het clipje van Earth After a Thunderstorm bekeken. Huh?! dit had ik nu ook weer niet verwacht maar klinkt geinig.
Dan op onderzoek. Blijkt dit al hun derde album te zijn als ik het goed heb.
Een band uit New Orleans die allesbehalve Amerikaans klinkt. Eerder Euro-pop uit de jaren '80. Indie new wave dance folk and punk anthems zeggen ze zelf. Mwoah. Euro-pop zeg ik.
Zit ik daar op te wachten? Twaalf nummers die ook op het Songfestival niet zouden misstaan?! Ja, blijkbaar, want dit is vrolijk en fleurig en doet extra verlangen naar de lente.
Allereerst vind ik de zang van Patrick Keenan heel erg fijn (doet me denken aan Stuart Murdoch, maar dan wat zuiverder). De harmonieën klinken warm en de liedjes pakken gelijk. Een nummer als Nineteen is gewoon een uitmuntend indie-popliedje. Charmant.
Ieder liedje heeft iets in zich waardoor het toch net even anders is, kleine accentjes. Ze doen je glimlachen, ze maken je warm van binnen, ze willen je naar de tuindeur doen rennen (okee ik heb een balkondeur) om die open te gooien en heel hard 'hallo lente' te laten roepen.
Vergeet die achterlijke hoes, vergeet de winter. Maximum reality is lente 2018. Ik zweer het!
Dan op onderzoek. Blijkt dit al hun derde album te zijn als ik het goed heb.
Een band uit New Orleans die allesbehalve Amerikaans klinkt. Eerder Euro-pop uit de jaren '80. Indie new wave dance folk and punk anthems zeggen ze zelf. Mwoah. Euro-pop zeg ik.
Zit ik daar op te wachten? Twaalf nummers die ook op het Songfestival niet zouden misstaan?! Ja, blijkbaar, want dit is vrolijk en fleurig en doet extra verlangen naar de lente.
Allereerst vind ik de zang van Patrick Keenan heel erg fijn (doet me denken aan Stuart Murdoch, maar dan wat zuiverder). De harmonieën klinken warm en de liedjes pakken gelijk. Een nummer als Nineteen is gewoon een uitmuntend indie-popliedje. Charmant.
Ieder liedje heeft iets in zich waardoor het toch net even anders is, kleine accentjes. Ze doen je glimlachen, ze maken je warm van binnen, ze willen je naar de tuindeur doen rennen (okee ik heb een balkondeur) om die open te gooien en heel hard 'hallo lente' te laten roepen.
Vergeet die achterlijke hoes, vergeet de winter. Maximum reality is lente 2018. Ik zweer het!
* denotes required fields.
* denotes required fields.