Ange - Heureux! (2018)

Afgelopen vrijdag was ik in Denain (Noord Frankrijk) in het prachtige kleine barokke theater om Ange te zien in de CUNEGONDE TOUR , het nieuwe album dat uitkomt in 2024 en tevens een soort afscheidstournee van Christian Decamps. Dat was ook wel te merken, zoon Tristan nam al heel vaal honneurs waar en mede daardoor was er een extra toetsenist bij. Christian , 77 jaar oud, was niet al te best bij stem, maar zijn persoonlijkheid blijft altijd enorm. Hij vult het hele podium met zijn uitstraling. Toch liet Tristan wel zien dat hij ook heel wat in huis heeft, dus Ange zal ook zonder zijn leiding wel door blijven gaan. BIj de fanatieke fans heeft hij zonder meer veel krediet.
De CUNEGONDE tour was alles behalve een best of, veel nieuwe nummers van het nieuwe album, maar ook nogal wat van dit album 'Heureux !' werden gespeeld. Ik heb daar dit album ook aangeschaft en het afgelopen weekend veel beluisterd. En ik moet zeggen, het is een prima album. Natuurlijk evenaart het niet direct de eerste legendarische albums van de groep uit de jaren 70, maar de groep is sinds 2000 met een lang niet slechte discografie bezig. Dit album is zelfs redelijk sterk. In het hoesje staat een spreuk van Jacques Prévert : 'et si on essayait d'etre heureux, ne serait-ce que donner l'exemple' (en als we probeerden gelukkig te zijn, al was het maar om een ​​voorbeeld te stellen). De groep klinkt soms ouderwets, maar wel in een modern jasje. Er zitten een paar heel gevoelige rustige nummers in, waar je duidelijk merkt dat Christian toch veel kwijt is van zijn stemvermogen, maar daardoor krijgt het wel een geheel eigen sfeer. Prachtig. De groep pakt ook uit met een aantal lange nummers, geheel in de jaren 70 stijl, zo is het derde nummer een epos van 17 minuten. Mooi opgebouwd, zo nu en dan een hoofdrol voor het prachtige gitaarwerk van Hassan Hadji. Samen met Tristan is hij verantwoordelijk voor de muziek, terwijl Christian de teksten voor zijn rekening mee. Wat dat betreft denk ik ook dat de groep bestaansrecht heeft na het afscheid van Christian, de muziek is nu al een aantal albums in andere handen van de groep. Ook nummer 9 is een redelijk lang nummer (9 minuten). Het is bewonderenswaardig dat de groep dat aan durft. En met de synths (mellotron) creëert men direct de o zo herkenbare sound van Ange. Maar het blijft een Franse prog groep met een bepaalde nonchalance en uitstapjes naar folk en chanson. Tegelijkertijd : soms klinken ze ook behoorlijk stevig.
Een album wat je eigenlijk niet meer verwacht in deze tijd, maar daarom juist zo uniek en veelzijdig. Het publiek afgelopen vrijdag was zeer divers, oudjes die de leeftijd van Christian hadden en naar binnen schuifelden, maar ook jongeren van rond de 18 die zelfs een paar oude jaren 70 nummers die ook voorbij kwamen woord voor woord meezongen. De nieuwe nummers werden ook zeer goed ontvangen, muzikaal was het ook dik in orde en met een prima lichtshow en performance van Christian, maar ook van zoon Tristan was het een uitstekend concert van 2,5 uur ! Het gevoeligste deel was toen Christian enkel begeleid door een akoestische gitaar 2 oude nummers zong, inclusief hoestbui en redelijk wat valse tonen. Maar het publiek vergaf hem alles en hij kreeg een ovationeel applaus hiervoor. Ben benieuwd naar het album Cunegonde dat voorjaar 2024 verscheen. Wat ik heb gehoord was prima en lag wel wat in het verlengde van Heureux!, waar ik ook zeer gelukkig mee ben .......