Son Volt - Straightaways (1997)
mijn stem
23 stemmen
Verenigde Staten
Country / Roots
Label: Warner Bros.
-
Caryatid Easy (4:43)
-
Back into Your World (3:43)
-
Picking Up the Signal (3:45)
-
Left a Slide (5:10)
-
Creosote (4:10)
-
Cemetry Savior (3:12)
-
Last Minute Shakedown (4:03)
-
Been Set Free (4:33)
-
No More Parades (3:19)
-
Way Down Watson (3:42)
0
geplaatst: 17 mei 2008, 01:01 uur
helaas niet zo goed als het magistrale debuut, maar met name Left A Slide blijft een nummer om op repeat te zetten
0
geplaatst: 21 december 2010, 00:34 uur
Die andere helft van "Uncle Tupelo"...tsja Jeff Tweedy ging er met z'n "Wilco" met alle prijzen vandoor (en bovendien zeer overschat). Dan toch liever de donkere country noir van Jay Farrar's "Son Volt". Deze en "Trace" zijn meesterwerkjes.
0
geplaatst: 6 december 2021, 19:37 uur
Pas aangeschaft, altijd wel benieuwd naar alt-country , zeker met wat apocalyptische teksten. Dan komt 16 hosepower direct bij mij in beeld.
Dat is dit dus niet.
Ik ben na dit te hebben beluisterd wel benieuwd naar 'Uncle Tupelo' omdat ik ook wel wat van Wilco heb en Jeff Twwedy van Wilko samen met Jay Farrar die band vormde. Misschien ging dat niet zo goed samen, twee kapiteisn op het schip.
Het eerste album van Son Volt moet zeer goed ontvangen zijn, het tweede wat minder. Toch is het een zeer acceptabel album. Het begint vrij stevig (rockachtig) , maar verderop wordt het echte alt-country/roots/americana muziek, meer akoestisch en juist die nummers vind ik bijzonder goed. Country Noir wordt ook genoemd, dat zal vooral dan tekstueel gelden. Toch ook eens de voorganger aanschaffen, gezien de lovende reacties,
Dat is dit dus niet.
Ik ben na dit te hebben beluisterd wel benieuwd naar 'Uncle Tupelo' omdat ik ook wel wat van Wilco heb en Jeff Twwedy van Wilko samen met Jay Farrar die band vormde. Misschien ging dat niet zo goed samen, twee kapiteisn op het schip.
Het eerste album van Son Volt moet zeer goed ontvangen zijn, het tweede wat minder. Toch is het een zeer acceptabel album. Het begint vrij stevig (rockachtig) , maar verderop wordt het echte alt-country/roots/americana muziek, meer akoestisch en juist die nummers vind ik bijzonder goed. Country Noir wordt ook genoemd, dat zal vooral dan tekstueel gelden. Toch ook eens de voorganger aanschaffen, gezien de lovende reacties,
4
geplaatst: 28 mei, 01:39 uur
het verhaal rond Son Volt is bekend. frontman Jay Farrar en Jeff Tweedy beide afkomstig uit de staat Illinois speelden eerder samen in de alt.country band Uncle Tupelo. een band die na 4 albums in 1994 ophield te bestaan. Jay Farrar ging verder met Son Volt en Jeff Tweedy met de band Wilco.
de opvolger van het debuut "Trace" laat wat minder rock horen. het onstuimige"Caryatid Easy" is een sterke opener. samen met "Picking Up the Signal" en "Cemetery Savior" 1 van de 3 stevige roots rock nummers.
de overige 7 meer ingetogen "alt.country" nummers zijn meer akoestisch, folky. deze melodieus sterke nummers worden van prachtige accenten voorzien van o.a. de harmonica, fiddle, mandoline en pedal steel regelmatig voorzien van fraaie harmoniezang.
"Last Minute Shakedown" met de weemoedige pedal steel klanken, "No More Parades" prachtig ingekleurd met mandoline en met name de afsluitende tearjerker ballad "Way Down Watson" met huilende harmonica zijn stuk voor stuk 5 sterren nummers, waar die overige 4 nummers nauwelijks voor onder doen.
mijn favoriete album van de band. wellicht minder geschikt voor de liefhebbers van hun steviger werk.
opmerkelijk lage waardering (3,52) voor "Straightaways" maar gelukkig is het vrijheid, blijheid hier op MuMe.
hun laatste album "Day of the Doug" dateert uit 2023, een eerbetoon aan Texas legende Doug Sahm.
Album werd geproduceerd door Brian Paulson & Son Volt
Recorded at Echo Park, Bloomington, Indiana & Pachyderm Studios, Cannon Falls, Minnesota
All songs by Jay Farrar ("Been Set Free" c/w M. Farrar)
Jay Farrar: vocals, guitar, organ, harmonica
Jim Boquist: bass, backing vocals
Mike Heidorn: drums
Dave Boquist: guitars, fiddle, banjo, lap steel
with
Eric Heywood: pedal steel, mandolin
Pauli Ryan: tambourine
de opvolger van het debuut "Trace" laat wat minder rock horen. het onstuimige"Caryatid Easy" is een sterke opener. samen met "Picking Up the Signal" en "Cemetery Savior" 1 van de 3 stevige roots rock nummers.
de overige 7 meer ingetogen "alt.country" nummers zijn meer akoestisch, folky. deze melodieus sterke nummers worden van prachtige accenten voorzien van o.a. de harmonica, fiddle, mandoline en pedal steel regelmatig voorzien van fraaie harmoniezang.
"Last Minute Shakedown" met de weemoedige pedal steel klanken, "No More Parades" prachtig ingekleurd met mandoline en met name de afsluitende tearjerker ballad "Way Down Watson" met huilende harmonica zijn stuk voor stuk 5 sterren nummers, waar die overige 4 nummers nauwelijks voor onder doen.
mijn favoriete album van de band. wellicht minder geschikt voor de liefhebbers van hun steviger werk.
opmerkelijk lage waardering (3,52) voor "Straightaways" maar gelukkig is het vrijheid, blijheid hier op MuMe.
hun laatste album "Day of the Doug" dateert uit 2023, een eerbetoon aan Texas legende Doug Sahm.
Album werd geproduceerd door Brian Paulson & Son Volt
Recorded at Echo Park, Bloomington, Indiana & Pachyderm Studios, Cannon Falls, Minnesota
All songs by Jay Farrar ("Been Set Free" c/w M. Farrar)
Jay Farrar: vocals, guitar, organ, harmonica
Jim Boquist: bass, backing vocals
Mike Heidorn: drums
Dave Boquist: guitars, fiddle, banjo, lap steel
with
Eric Heywood: pedal steel, mandolin
Pauli Ryan: tambourine
* denotes required fields.
* denotes required fields.