menu

Neko Case - Hell-On (2018)

mijn stem
3,50 (26)
26 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: ANTI-

  1. Hell-On (4:09)
  2. Last Lion of Albion (3:42)
  3. Halls of Sarah (3:50)
  4. Bad Luck (3:54)
  5. Curst of the I-5 Corridor (6:57)
  6. Gumball Blue (4:10)
  7. Dirty Diamond (3:40)
  8. Oracle of the Maritimes (4:25)
  9. Winnie (3:49)
  10. Sleep All Summer (5:03)
  11. My Uncle's Navy (4:13)
  12. Pitch or Honey (2:07)
totale tijdsduur: 49:59
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
3,5
Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release van volgende week vrijdag, via een stream van NPR first listen

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Neko Case - Hell-On - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Neko Case was vorig jaar nog te horen op de meest recente plaat van het Canadese sterrencollectief The New Pornographers en tekende het jaar ervoor samen met k.d. lang en Laura Veirs voor het goed ontvangen debuut van case/lang/veirs.

Voor haar laatste soloplaat moesten we tot voor kort terug naar het al weer uit 2013 stammende The Worse Things Get, The Harder I Fight, The Harder I Fight, The More I Love You , maar gelukkig is de oorspronkelijk uit Alexandria, Virginia, afkomstige singer-songwriter terug met een nieuwe plaat.

Hell-On is een ambitieus klinkende plaat, die hier inmiddels al een aantal weken met grote regelmaat uit de speakers komt. De ambitie zie je terug in de imposante gastenlijst waarop onder andere de namen van Beth Ditto, Kelly Hogan, Mark Lanegan, A.C. Newman, Joey Burns en John Convertino (Calexico) en natuurlijk de namen van k.d. lang en Laura Veirs prijken, maar blijkt misschien nog wel meer uit de keuze voor producer Björn Yttling (Peter Björn & John), die zijn credits tot dusver vooral verdiende in de pop.

Het is een verrassende keuze, maar het is een keuze die geweldig uitpakt. Hell-On is voorzien van een verrassend veelzijdig en veelkleurig geluid en het is een geluid dat vol zit met verrassende accenten. Het is een geluid dat nieuwsgierig maakt, maar het is ook een geluid dat de nieuwe songs van Neko Case veel glans geeft.

Neko Case wordt tot dusver vooral in het hokje Amerikaanse rootsmuziek geduwd, maar was altijd al niet vies van uitstapjes buiten de gebaande paden. Ook Hell-On past zeker niet alleen in het hokje Amerikaanse rootsmuziek, maar verrast met een fraai en vaak wat broeierig geluid dat citeert uit een aantal decennia popmuziek. Nog niet eerder was een plaat van Neko Case zo smaakvol en avontuurlijk ingekleurd en dit voorziet haar songs niet alleen van veel kracht, maar ook van een extra dimensie.

Neko Case heeft de tijd genomen voor haar nieuwe plaat en dat is te horen. Hell-On bevat een serie geweldige songs en vertelt ook nog eens mooie en bijzondere verhalen. Het sterkste wapen van Neko Case is vooralsnog niet eens benoemd en dat is natuurlijk haar stem. Ook op Hell-On imponeert de Amerikaanse singer-songwriter weer met een stem die alle kanten op kan en zowel ingetogen en gevoelig als soulvol en krachtig kan klinken en hier en daar fraai wordt ondersteund in duetten. Het geeft de songs op de plaat een volgende boost, waardoor Hell-On zich makkelijk schaart onder de betere platen van Neko Case en onder de beste platen van het moment.

In het oeuvre van Neko Case is Hell-On op het eerste gehoor een wat atypische plaat en het is een plaat die me wel wat doet denken aan het beste van de helaas veel te vroeg overleden Kirsty MacColl, die gelukkig een aantal geweldige platen heeft nagelaten. Het is een volgend compliment voor een plaat die de afgelopen weken niet alleen een graag geziene gast was, maar die in die afgelopen weken ook nog eens heeft laten horen over de nodige groeipotentie te beschikken. Prachtplaat dus van deze geweldige zangeres en songwriter. Erwin Zijleman

avatar van Hendrik68
2,0
Zal het op een later moment nog eens proberen, maar de eerste 3 nummers zijn niet te harden zo slecht. Zij was mijn Take Root hoop voor dit jaar, maar als ze dit soort nummers brengt zal de zaal snel leeg zijn. Misschien dat de rest van de plaat wat meer smoel heeft.

avatar van papat
2,5
Enorme tegenvaller dit album. Ben groot liefhebber van haar muziek en stem, maar dit is echt niks.

avatar van Hendrik68
2,0
Ben er vanmorgen vol goede moed weer aan begonnen in de hoop dat het negatieve gevoel dat ik gisteravond overhield zou zijn verdwenen en de liedjes toch mooier bleken. Helaas. Ik waardeer je niet aflatende positiviteit erwinz, maar ik heb toch echt het gevoel dat ik naar een andere plaat aan het luisteren ben. De discussie "is het wel of geen country" die bij Kacey Musgraves gevoerd werd hoeven we hier in ieder geval niet te voeren. Dit is helemaal nergens country, gewoon een soort van jaren 80-90 radiopop. Maar goed, dat kan ook best goed zijn, maar in dit geval bepaald niet. Matige melodieën met vooral totaal verkeerde keuzes qua instrumentatie. Neem nummers als Winnie, Gunball Blue en Curse of the I-5 corridor. Dat zijn op zich best aardige songs, maar die klinische synth geluiden slaan de hoop direct aan flarden. Het mooiste nummer Sleep all Summer is een duet met Erik Bachmann en blijkt een cover van diezelfde Bachmann te zijn. Dat zegt wel genoeg, als het beste nummer van een album door een gast wordt meegebracht en ook nog moet helpen het goed op plaat te krijgen. Maar dat is in ieder geval nog een goede song. Maar als je de begintonen van de laatste song hoort dan weet je alweer genoeg. Wat papat zegt kan ik volledig onderschrijven. Case kon een potje bij mij breken, maar inderdaad "dit is echt niks".

avatar van erwinz
4,5
Geen country dit keer inderdaad, maar ik hou ook van pop. Ik vind het echt een leuke plaat.

avatar van E-Clect-Eddy
3,5
Op NPR is er (tijdelijk) een stream beschikbaar gekomen van een prima live-optreden, van bijna een uur, waar een groot aantal nummers van dit album te horen zijn NPR first listen

Wellicht dat sommigen de live versie's beter bevallen, ik vind het dan iets meer klinken als The New Pornographers.

Setlist: met sterretje * zijn van dit album
Man
Last Lion of Albion*
Hell-On*
Halls of Sarah*
Bad Luck*
Curse of the I-5 Corridor*
This Tornado Loves You
Gumball Blue*
Dirty Diamond*
Oracle of the Maritimes*
Winnie*
Hold On, Hold On
Loretta (Nervous Eaters cover)

PS meteen het genre laten aanpassen van Country naar Rock / Folk zoals Discogs dat ook aanhoudt.

2,0
Hoe fijn was de vorige, zo waardeloos is deze. Het is haar vergeven, na zoveel goeie albums op haar naam, maar schrikken is het wel.

avatar van E-Clect-Eddy
3,5
Op NPR staat dat ze voor dit album bewust buiten haar eigen comfort-zone is gaan zitten, dat zal dan ook niet zo lekker zitten als een maatpak; onwennig voor haarzelf en voor haar fans.

Ben nooit een fan van Neko solo geweest, ken dat ook nauwelijks en kan dit dus gemakkelijker met een open oor beluisteren.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:11 uur

geplaatst: vandaag om 19:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.