The Monkees - More of the Monkees (1967)

I''M Believer een mooi nummer.

Bob de naald van je platenspeler blijft hangen !


groet

sometime in the Morning

Look Out (Here Comes Tomorrow), een Neil Diamond compositie is ook heel mooi door The Monkees uitgevoerd.

Mary, Mary is ook zo'n pareltje. Het nummer is geschreven door Michael Nesmith van The Monkees, en werd een jaar eerder opgenomen door Paul Butterfield's Blues Band voor het album East-West.
De eerste 2 abums vind ik met al die beroemde sessie-muzikanten en tekstschrijvers niet eens zo slecht gedaan. Van hun platenlabel Colgems mochten ze op de eerste 2 albums zingen, maar geen instrument bespelen.
Vanaf het 3e album Headquarters konden ze al een beetje hun eigen gang gaan. Dat materiaal vind ik wat interessanter.

Beluister in chronologische volgorde de eerste 5 albums van The Monkees (na aanschaf van het doosje Original Album Series) en, net als het debuut is dit niet bepaald een topalbum, al bevalt het album me toch iets beter dan het debuut. Skipnummer is voor mij The Day We Fall In Love, maar daar staan toch ook weer wat aardige songs tegenover, en zelfs een paar erg goede nummers: I'm a Believer, She en I'm Not Your Steppin' Stone hebben de tand des tijds behoorlijk doorstaan, maar Mary Mary en The Kind of Girl I Could Love zijn de échte prijsnummers.

Ik sluit me aan bij heartofsoul. Waar ik bij het debuutalbum hooguit twee liedjes echt goed vind, moet ik zeggen dat dit album meerdere lekker luisterbare liedjes heeft: When Love Comes Knockin' (At Your Door), Mary, Mary, (I'm Not Your) Steppin' Stone, Look Out (Here Comes Tomorrow), Sometime in the Morning en I'm a Believer. De liedjes die ik echt niet te pruimen vind komen hebben veelal de vocalen van Davy Jones. Zelfs sommige bonus tracks zijn heel aardig, zoals I'll Spend My Life with You en I Don't Think You Know Me. De alternatieve versie van Look Out (Here Comes Tomorrow) is met de commentaren van Peter Tork zelfs ronduit flauw. Maar goed, daarvoor zijn het bonus tracks. Een leuke opstap naar het Headquarters album, waarbij de heren pas echt als groep gingen werken.

Zolang je een nummer als Your Auntie Grizelda op je album plaatst kun je eigenlijk al geen voldoende meer scoren. En er staan diverse nummers op dit album die niet veel beter zijn.
Duidelijk is hoorbaar dat de Monkees niet echt muzikanten zijn (Sometime in the Morning).
Kortom een droevig slecht album op I'm a Believer na.
2,5* en dat is met moeite
48 in de 100 Greatest Albums of 1967.67 in Best Ever Albums 1967.