Temperance - Of Jupiter and Moons (2018)

Erg lekkere pop metal uit Italië. Doet denken aan Amaranthe, Kamelot, of Serenity, met hier en daar nog wat progressieve uitstapjes, zoals op de djent-achtige 'Daruma's Eyes (Pt. 1)'. Luistert erg prettig weg, en bevat met 'Alive Again' en het titelnummer een paar goeie oorwurmpjes.

Prima metal band, die naar mijn mening behoorlijk verbeterd is sinds de recente komst van zangeres Alessia Scoletti. De heren hebben een behoorlijk talent binnen gehengeld. Sterker nog: de delen waarin zij zingt zijn heel erg goed te pruimen. Bij sommige stukken heb ik nog wel wat moeite met de (overdreven) uitspraak en de herenstemmen. Aan de andere kant geeft het wel de enorme passie weer, die deze band heeft. Ook vooral de samenzang en de enorme drive en energie slaat positief uit. Compositorisch zit er veel moois bij, zonder dat het over de hele linie heen top notch is. Als ik Temperance was, zou ik die Scoletti alle ruimte bieden, wat een fantastische stem!
Check deze band, ze toeren in de herfst ook in Nederland (Enschede, Leiden).

Juist ben ik benieuwd naar de vorige albums, gezien Chiara Tricarico toen nog deel uitmaakte van de band. Zij zou later, samen met drummer Giulio Capone met hun eigen band Moonlight Haze hoge ogen scoren.
Gezien ik haar beschouw als één van de besten binnen het genre, ga ik toch ook Temperance eens uit checken. Los daarvan ben ik ook benieuwd naar het overige werk van deze band, waaronder ook dit album. "Daruma's Eyes (Pt. 1)" is namelijk al een juweeltje te noemen.