Het tweede album van deze autodidact. Het vreemde is, als je het hebt over singer-songwriters eind jaren 60, begin jaren 70 komen vaak de volgende namen boven drijven : Carole King, Carly Simon, James Taylor, Joni Mitchell, Laura Nyro, Cat Stevens en daarna misschien Dory Previn, Nick Drake en Sandy Denny. Maar zelden wordt Chi Coltrane genoemd ondanks het feit dat ze in dezelfde tijd en uit dezelfde scene voortkwam en meer dan een decennium lang behoorlijke albums verkocht.
Chi Coltrane maakte deel uit van de Clive Davis/CBS-machine. Chi Coltrane, een jonge, fotogenieke pianiste en singer-songwriter, speelde in de clubs en bars van Chicago voordat ze contacten legde in Californië en auditie deed bij Clive Davis in New York. Haar pianospel klonk alsof ze een klassieke opleiding had genoten, maar in feite was ze volledig autodidact. Ze zingt met een klank die soms Europees aandoet (haar moeder was Duits), en combineert elementen van soul, pop, rock, gospel en jazz. Haar eerste elpee deed het goed in de Verenigde Staten, mede door de hit 'Thunder and Lighting' , maar vooral op het Europese continent was ze razend populair, 'Go LIke Elijah' stond weken lang op nummer 1 in Nederland.
Toch was Chi Coltrane niet geheel tevreden over de productie van het debuut en wilde ze het tweede album zelf produceren. Waar ze toestemming voor kreeg. Samen met arrangeur Paul Buckmaster, achtergrondzangeressen Merry Clayton en Stephanie Spruill, en begeleidende muzikanten Ben Benay, Larry Knetchel, Klaus Voorman, Jim Gordon, Jim Keltner, Lee Ritenour werd het album opgenomen.
'Let It Ride bevat een prima demonstratie van songwriting van Chi Coltrane, die als zangeres evenzeer thuis was in ballads als in uptempo nummers. Haar teksten zitten vol betekenis en emotie, terwijl nummers, zoals 'Hallelujah' en 'Let It Ride', doen denken aan nieuwe, moderne gospel spirituals. Er staan hele mooie nummers op dit album, dat totaal flopte in de VS, maar in Europa goed verkocht.
Critici prezen 'Let It Ride' als een nog beter album dan het debuut. Nadat Clive Davis Columbia/CBS verliet besefte Chi Coltrane dat zij waarschijnlijk geen prioriteit meer was en liet haar contract ontbinden. Haar derde album kwam uit bij TK/Clouds. Daarna kwamen nog 4 albums uit (hoofdzakelijk in Europa), het laatste album 'the Message' had duidelijk een jaren 80 invloed, wat niet echt paste bij Chi Coltrane. Daarna werd decennia niets meer van haar vernomen. Cjh had een hele zware 'burn out' waar ze niet meer uit kwam en bijna 30 jaar (!) duurde. Door bepaalde supplementen 'ontwaakte' ze uit haar burn out en vanaf 2008 liet ze weer van haar horen. En gelukkig maar, want 'let it ride' is het bewijs van haar kwaliteiten als singer-songwriter.