Centavrvs - Somos Uno (2018)

De heren van Centavrvs zijn in een kort jaartje mijn favoriete Indie Rock band uit Mexico geworden. Het is Indie Rock met een Latino twist en daardoor onderscheidend van de duizenden andere Indie Rock bands. Deze heren voegen wat Mexicaanse invloeden toe, blazers en Cumbia.

Het afgelopen jaar zijn vier singles uitgebracht (El Punto Final, Quebrar las Ventanas, Volar Muy Alto, Debilidad ) maar het album liet lang op zich wachten. Wel besteedde tijd want de eerste beluistering valt goed. Evenwel krijgt het album het moeilijk doordat de release-lawine sinds eind februari weer in volle vaart over het publiek heen stort. Nu pas aan de tweede beluistering toe sinds dat deze eergisteren uit kwam. Er valt dus nog genoeg te ontdekken zoals dat gitaartje in Ángel Tropical dat zowel Surf als West-Afrikaans klinkt (komt ook op andere nummers terug). Ik weet niet zeker wie van de heren zingt, ik meen Alan Santos Garcia en die stem bevalt me goed. De nummers zijn up-lifting maar in de teksten is ook duidelijk dat ze niet alleen de zon zien schijnen, en milde kritiek komt er ook in terug.

De prachtige kerstsingle van 2014 Navidad en Libertad (kerst in vrijheid) staat hier niet op, kan ik enerzijds begrijpen. Is thematische gebonden aan de kerst en ook al wat jaartjes terug maar is sindsdien niet op album op EP verschenen. Toch wel jammer dat die er niet op staat.

Favorieten: Volar Muy Alto (heel hoog vliegen/zweven), Debilidad (zwakte/krachteloos/gebrek) en Flor de Mayo (mei bloem) - met veel traditionele akoestische instrumenten de past bij de traditionele Mexicaanse Roots stijlen.