Follow the Cipher - Follow the Cipher (2018)

Wederom een Scandinavische popmetal band op Nuclear Blast? Jazeker, maar toch weet Follow the Cipher zich te distantiëren van een Amaranthe, Sabaton, of Battle Beast. Het thema van een dystopische toekomst is niet zo heel origineel meer, en uit eindelijk ook maar een likje verf, maar waar het verschil in zit zijn de songs. De band van Ken Kängström speelt een futuristische en symfonische vorm van metal die enerzijds wil meeliften op de huidige trend van popmetal, en anderzijds toch een eigen stempel probeert te drukken door toch een hoop structureel interessante tracks op de plaat te gooien. Pakkende popsongs met metalverpakking zoals 'Winterfall' of 'The Rising' (of zelfs 'Valkyria') zijn heel recht-toe-recht-aan en weten meteen je aandacht te trekken, terwijl een 'Starlight' of 'I Revive' wat meer elementen weten toe te voegen, zoals harsh vocals, blastbeats, and chaotischere structuren. Neem 'A Mind's Escape' voor een mooie middenweg; een heel catchy refrein, maar met toch eigenzinnige melodieën die wat meer de grenzen opzoeken en interessantere harmonieën verkennen. Zangeres Linda Toni Grahn weet met haar stem ook een lekkere raspende rauwheid toe te voegen aan anderzijds mierzoete melodietjes, al is de hoeveelheid autotune die soms als stijlkeuze over haar stem heen gehaald is toch wel storend. Uiteindelijk is het allemaal wel in een hedendaags compact jasje gestopt en plat geproduceerd, waardoor het de metalfans buiten dit genre wellicht niet snel zal meetrekken, maar toch. De Sabaton cover op het eind - waar Kängström overigens zelf aan meegeschreven heeft - is een onverwacht maar prettig eind van deze precies lang genoeg zijnde debuutplaat.