Thomas Mapfumo & The Blacks Unlimited - Rise Up (2006)

Toevallig liep ik er tegenaan, bij het browsen op Amazon, dit nog vrij recente album van Mapfumo. Niemand zal je t ook vertellen, dat de belangrijkste muziekartiest uit Zimbabwe weer een plaat heeft gemaakt. Toch is deze man ver buiten zijn landsgrenzen een beroemdheid, met een reputatie als een soort Afrikaanse Bob Marley, zeg maar. Alleen schijnbaar niet buiten Afrika. Ik begrijp ook niet waarom dit niet in bredere kring wordt gekend. Op MuMe ben ik ook zo´n beetje de enige. Ik zag hem een keer live en dat was ook onvergetelijk.

Ik heb alleen de sampletjes gehoord, maar die klinken veelbelovend.

Erg goed album, ik moet hem alleen nog even wat vaker draaien voor een echt oordeel, maar voor nu klinkt hij erg goed.

Eens in de zoveel tijd wil ik wel weer wat goede afrikaanse muziek aanschaffen en bij deze is dat gelukt. Ik luister graag naar bijvoorbeeld Ayub Ogada, waar ik wel meer van zou willen hebben, maar meer heeft hij solo niet uitgebracht.


Ik kwam deze hoes tegen op het internet en hierdoor werd mijn interesse gewekt. Een paar sampletjes geluisterd en die vond ik erg goed klinken. Na het stukje van sq te hebben gelezen dacht ik hier moet ik maar eens goed naar luisteren.

Ik had nog nooit van Thomas Mapfumo gehoord maar het smaakt naar meer!

Ik heb inmiddels de CD zelf. De titels had ik van een tracklist op het net, maar blijken alleen de Engelse vertalingen te zijn. Op de CD zelf staan de titels steeds in twee talen vermeld.

Dit is typisch zo'n CD waarbij het wel prettig is dat-ie veel langer duurt dan een LP. Ik ben vast niet de enige met dat gevoel dat bepaalde nummers zo goed zijn dat je de fade-out wel opdraait om er nog iets meer van mee te pakken. Niet omdat er iets wezenlijks nieuws gebeurt, maar gewoon omdat je er nog niet mee klaar bent. Als er nu iets is dat Mapfumo's muziek kenmerkt is het dat wel.
Op zijn best als sfeer en ritme in de nummers net lekker een paar minuutjes verder doorlopen.

Oeh wat is de muziek vreselijk gladgestreken en steriel, het clasht behoorlijk met de subversieve teksten.

Ik moet mezelf corrigeren, als ik de tekstverklaring in het cd-boekje mag geloven zijn de teksten ongeveer net zo subversief als de inhoud van een braaf damesblad. Waarom hij Zimbabwe niet meer in mag is mij dan ook volledig een raadsel. Ik leef met de man mee, maar deze muziek vind ik helemaal niks. Vroeger had ik nochtans een cassettebandje van hem waar ik wel van kon genieten, 'Hondo' heette het geloof ik, misschien moet ik maar eens goed zoeken of ik daar niet een exemplaar van kan bemachtigen.

met "Rise Up" maakte de banneling Thomas Mapfumo wellicht zijn meest toegankelijke album. hoewel zijn muziek op dit album nog steeds zeer Afrikaans klinkt, is de muziek wat commerciëler en gepolijster dan die van zijn albums uit de eighties, waarmee het een prima instapalbum is voor degenen die kennis willen maken met zijn "Chimurenga" muziek.

met een prominente rol voor de "mbira" (duimpiano) en wat minder prominente gitaren en minder heftige percussie, maar nog steeds met prachtige meerstemmige zang, de bezwerende zang van Thomas Mapfumo en een heerlijke blazerssectie, is ook dit album weer een feestje voor de oren met 11 zelfgeschreven melodieuze nummers.

zoals vanouds zijn de teksten activistisch, sociaal bewogen en strijdbaar waarbij veel liedjes felle aanklachten zijn tegen het toenmalige, dictatoriale bewind van Robert Mugabe die vanaf 1987 tot zijn afzetting in 2017 Zimbabwe met ijzeren hand regeerde. nummers als "Suffer in Silence", "I'm Not Afraid", "I'm Mad as Hell" en "Diseases" laten daar geen enkele twijfel over bestaan.

op het album staan de oorspronkelijke Afrikaanse titels vermeld met daarachter de Engelse titels, waarbij opgemerkt dat geen enkel nummer op dit album in het Engels wordt gezongen, maar in het "Shona" een taal van de gelijknamige stam uit Mozambique en Zimbabwe.

toen het in eigen land weer veilig was keerde Thomas Mapfumo die in eigen land als een grootheid wordt gezien, terug naar Zimbabwe en trad hij op 28 april, 2018 in Harare op voor een groots "Homecoming" concert. later tussen december 2018 en maart 2019 gaf hij nogmaals een hele reeks concerten in zijn thuisland.

Album werd geproduceerd door Thomas Mapfumo
Recorded at Sprout City Studios, Eugene, Oregon, USA