Leon Bridges - Good Thing (2018)

Bad Bad News is een behoorlijk funky single. Verrassend goed!

Had zomaar ook van Anderson.Paak kunnen zijn.

Ik vind alle drie de voorlopers eigenlijk veelbelovend. Het eerste album deed het niet zo voor mij maar hier kijk ik toch wel naar uit.

Erg pop achtig wat ik heb gehoord. Jammer

Klinkt weer fijn, maar soms iets te braafjes en met net iets te veel moderne r&b waardoor het wat gladjes overkomt.
Gelukkig niet bij alle nummers en het geluid is warm wat een hoop goedmaakt. Vooralsnog maakte de voorganger wat meer indruk.

Vleugje Anderson.Paak, geen Sam Cooke meer te horen, maar toch juist ook weer heel erg Leon Bridges!
Kortom, hele fijne plaat.

Leon Bridgers beheerst het uitkiezen van de juiste singles als de beste. De drie nummers die dit album voorafgingen zijn ook duidelijk de drie sterkste tracks van het album. Het nummer Forgive Me wil ik daar nog wel aan toevoegen, die ik ook sterk. Helaas vind ik de rest van het album een pak minder en weet dat me voorlopig nog onvoldoende te grijpen. Eigenlijk hetzelfde als waar ik tegenaan liep bij album één.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Leon Bridges - Good Thing - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De uit Atlanta, Georgia, afkomstige Leon Bridges debuteerde al weer bijna drie jaar geleden met een heerlijke retro soulplaat.

Daar verschijnen er de afgelopen jaren wel heel erg veel van en over het algemeen voegen deze platen niet zoveel of eigenlijk helemaal niets toe aan de klassiekers die in de jaren 60 en 70 zijn verschenen.

Ook Leon Bridges deed op zijn debuut Coming Home niet zo gek veel nieuws, maar toch vond ik de plaat van de Amerikaanse soulzanger een stuk beter dan de meeste andere platen die in 2015 in dit genre verschenen, waarbij een release midden in de zomer absoluut hielp.

Ook Good Thing, de tweede plaat van Leon Bridges, verschijnt in een week met zomerse temperaturen, waardoor de soulvolle klanken van de Amerikaan het direct goed doen. Leon Bridges kreeg uiteindelijk zelfs een Grammy nominatie voor zijn debuut, waardoor hij met wat ruimere middelen aan zijn tweede plaat kon beginnen. Het levert een fraai klinkende plaat op, die over het algemeen genomen toch flink anders klinkt dan het debuut van de muzikant uit Atlanta.

Waar Leon Bridges zich op zijn debuut vooral liet inspireren door het verleden, heeft Good Thing het vizier gericht op het heden. Ook de tweede plaat van de Amerikaan bevat volop invloeden uit de soulmuziek zoals die enkele decennia geleden werd gemaakt en verwijzingen naar de muziek van oude helden als Sam Cooke, Al Green, maar de invloeden en verwijzingen zijn minder prominent aanwezig dan op het debuut van Leon Bridges.

De uptempo soul, die werd gevoed door flink wat blazers, is verdwenen en heeft plaats gemaakt voor ingetogen en wat broeierige soul met invloeden uit de hedendaagse pop en R&B. Dat zijn vaak invloeden die de platen van hedendaagse soulzangers en zangeressen een stuk minder interessant maken, maar Leon Bridges blijft wat mij betreft aan de goede kant van de streep met zwoele en smaakvol ingekleurde songs.

Interessanter zijn de songs waarin de Amerikaan wat meer invloeden uit de jazz toevoegt aan zijn muziek, maar ook de wat minder aansprekende R&B songs op de plaat blijven overeind door de uitstekende stem van Leon Bridges, die op Good Thing een duidelijker eigen geluid laat horen dan op zijn debuut.

In combinatie met de overdadige zonnestralen van het moment klinkt het allemaal bijzonder lekker of onweerstaanbaar en vooralsnog ga ik er van uit dat de tweede plaat van Leon Bridges zijn kracht gaat behouden, al is het maar omdat ik de songs op de plaat na mijn aanvankelijke lichte teleurstelling steeds lekker vind, zeker als de Amerikaan stiekem ook nog even opschuift richting Prince. Erwin Zijleman

Het was 2015 toen ene Leon Bridges mij zijn muziek liet horen. Ik was toch wel redelijk lyrisch over dat album. Mijn conclusie luidde toen als volgt: “Het is de eenvoud die het vaak goed doet op dit album. Dat en de stem van Leon Bridges. Alle vintage stijlen komen wel aan het bod hier, maar de uitvoering is daarbij ook nog eens meer dan uitstekend. De langverwachte plaat is gekomen en de belofte wordt mijn inziens meer dan ingelost. Leon Bridges vestigt met dit debuut zijn naam en zal in menig eindejaarslijstje zijn weg vinden. Prachtige, warme plaat.”

Die eindejaarslijstjes heeft het ook gewoon gehaald en de plaat is nog vaak uit mijn speakers gekomen. Het langverwachte nieuwe album is dan eindelijk hier en afgaande op de eerste singles zou het weleens een stuk anders kunnen gaan klinken. Een stuk moderner vooral. Één van die eerste singles is ook de opener van dit album, Bet Ain’t Worth the Hand. Deze mooie Motown-achtige slowsong is een sterke opener voor dit album. De tweede single was het meer uptempo Bad Bad News. Dat is ook meteen het tweede nummer van dit album. Het nummer had zomaar van Anderson.Paak kunnen zijn geweest. Een catchy en meer modern nummer dan we van Bridges gewend zijn.
Met een nummer als Shy is eigenlijk nooit was mis. Het kabbelt lekker rustig door en de stem van Leon doet best veel. Maar echt opvallen doet het ook niet. In tegenstelling tot het aanstekelijke Beyond. Het nummer heeft iets prettig makkelijks en vooral erg sterk gezongen.
De meer poppy, misschien richting de hitlijsten, geënte kant gaat Leon Bridges op met Forgive You. Een uptempo nummer en bijzonder aardig. Totaal wat anders is het aparte Lions. Ik vind dit een aparte nummer mede door de muzikale omlijsting. De mooie stem van Leon wordt hier duidelijk meer in het middelpunt gezet.
Ook van een beetje disco wordt Bridges niet onwennig. Luister maar naar If It Feels Good. Een vrolijk en dansbaar nummer dat ook nog eens prima een plekje in de hitlijsten kan verkrijgen. Om verder door te gaan met disco-invloeden op You Don’t Know. Redelijk vergelijkbaar met If It Feels Good.
Meer bluesy wordt het dan weer op Mrs. Een vrij kaal maar uiterst sfeervol nummer. Doet Leon Bridges goed hier. Om het geheel dan af te sluiten met Georgia to Texas. Wederom een mooi nummer die het wat meer van de jazz moet hebben. Een waardige afsluiter.

En zo is de conclusie vrij direct dat dit Good Thing het niet redt bij het prachtige Coming Home uit 2015. Het valt te prijzen dan Bridges wat anders probeert en vaak pakt dat prima uit, mede door zijn mooie stem. Toch beklijft het niet helemaal.

Heerlijke plaat. Het was even wennen maar ik verkies 'm op dit moment toch boven het debuut album. Een lekkere frisse sound in combinatie met een Leon Bridges die vocaal veel meer out-of-the-box durft te gaan.

Ik had tot dit weekend wel moeite met de poppy nummers (Forgive you, If it feels good), maar sinds ik 'm afgelopen vrijdag live op DTRH heb gezien vallen ook deze meer op hun plek. Live was het sowieso erg goed. Vocaal, muzikaal, en een hele fijne sfeer (het weer hielp ook mee).

Beyond heeft één van de beste refreinen van het jaar wat mij betreft. Ik ben benieuwd of het album de tand des tijds doorstaat maar ik ben op dit moment zeer enthousiast.

Een lekker vrolijk stemmende soul plaat.

Toevallig zapte ik laatst een keer langs zo'n clipzender en kwam ineens "Bad Bad News" voorbij. Wat een fijn plaatje zeg! Enorm geslaagde soulvolle dansmuziek.