Blue Mitchell - The Thing to Do (1964)

Geweldige plaat van Blue Mitchel. Heerlijk opgenomen door Rudy van Gelder. Zijn eerste Blue Note album. Op piano een piepjonge Chick Corea die al geweldig speelt. Op drums Al Foster. Later bekend als drummer van Miles Davis.

Met: Blue Mitchell (trumpet), Junior Cook (tenor saxophone), Chick Corea (piano), Gene Taylor (bass), Al Foster (drums)

Leuk hardbopplaatje dit met heel wat aanstormend talent: Chick Corea en Al Foster zouden uitgroeien tot begrippen in de fusion wereld maar dat zou nog best wat jaartjes duren. Hier vergezellen ze de ietwat onderbelichte Blue Mitchell op zijn bekendste Blue Note plaat. Onderbelicht zeg ik bewust want onderschat is hij mijn inziens niet per se. Het is een goede trompettist maar ik ken toch een dozijn spannendere toeteraars dan de heer Mitchell. Niettemin zet hij hier een fris en typisch Blue Note plaatje neer.

Opener Fungil Mama heeft een latinachtige vibe. Ik moet eerlijk bekennen daar altijd wat allergisch voor te zijn. Geen idee wat het precies is: veel Latijnse muziek kan erg op mijn waardering rekenen. Maar in zo'n hardbop setting klinkt het snel wat knullig allemaal. Chick's solo is leuk: als een echte jonge hond hoor je hem dingen proberen. De virtuositeit zat er al goed in, het eigen geluid moest nog volgen. De daaropvolgende ballad maakt een hoop goed. Heerlijke late night muziek met uitstekende solo's. De atmosferische sound van Cook's sax klinkt heerlijk en het is goed om wat meer rust in Mitchell's eigen spel te horen.

Vanaf daar is het een prima hardbop plaatje. Prima bluesy composities en goed uitgebalanceerde improvisaties. Vooral Junior Cook valt op met zijn relaxte en laidback stijl van spelen. Toch zijn er in de sferen betere platen te krijgen en verdwijnt dit wel snel naar de achtergrond.

Ik heb de 75th anniversary editie. Ik zie mijzelf niet als audiofiel maar heel wat platen uit die serie klinken echt kut. Dit is daarop een redelijke uitzondering. Hoewel niet de dynamiek en diepte van een Tone Poet of Classics klinkt het op zijn minst als een goede cd. En weinig gekraak ondanks de papieren hoes waar de plaat een tijd in heeft gezeten.